حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ أَنَسَ بْنَ النَّضْرِ تَغَيَّبَ عَنْ قِتَالِ بَدْرٍ فَقَالَ تَغَيَّبْتُ عَنْ أَوَّلِ مَشْهَدٍ شَهِدَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَئِنْ رَأَيْتُ قِتَالًا لَيَرَيَنَّ اللَّهُ مَا أَصْنَعُ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ أُحُدٍ انْهَزَمَ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقْبَلَ أَنَسٌ فَرَأَى سَعْدَ بْنَ مُعَاذٍ مُنْهَزِمًا فَقَالَ يَا أَبَا عَمْروٍ أَيْنَ أَيْنَ قُمْ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لَأَجِدُ رِيحَ الْجَنَّةِ دُونَ أُحُدٍ فَحَمَلَ حَتَّى قُتِلَ فَقَالَ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا اسْتَطَعْتُ مَا اسْتَطَاعَ فَقَالَتْ أُخْتُهُ فَمَا عَرَفْتُ أَخِي إِلَّا بِبَنَانِهِ وَلَقَدْ كَانَتْ فِيهِ بِضْعٌ وَثَمَانُونَ ضَرْبَةً مِنْ بَيْنِ ضَرْبَةٍ بِسَيْفٍ وَرَمْيَةٍ بِسَهْمٍ وَطَعْنَةٍ بِرُمْحٍ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِيهِ {رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ إِلَى قَوْلِهِ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا}
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Anas ibn an-Nazr Badr jangidan qolib ketdi va: «Men Nabiy ﷺ ishtirok etgan birinchi jangdan qolib ketdim. Agar jangni koʻrsam, Alloh nima qilishimni albatta koʻradi», dedi. Uhud kuni Nabiy ﷺning ashoblari chekinganlarida, Anas kelib, Saʼd ibn Muozning chekinayotganini koʻrdi va: «Ey Abu Amr, qayoqqa, qayoqqa? Turgin! Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, men Uhud tomonidan jannat hidini topmoqdaman», dedi. Soʻng hujum qilib, oʻldirilguncha jang qildi. Saʼd ibn Muoz aytdi: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, men u qilgan ishga qodir boʻlmadim». Uning singlisi aytdi: «Men akamni faqat barmoq uchlaridan tanidim; unda qilich zarbasi, oʻq va nayza sanchigʻidan sakson nechta yara bor edi». Shunda Alloh azza va jalla u haqida {Erkaklar borki, Allohga bergan ahdlariga sodiq qoldilar} — {va ular (ahdni) sira oʻzgartirmadilar} degan soʻziga qadar (oyatni) nozil qildi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Анас ибн ан-Назр Бадр жангидан қолиб кетди ва: «Мен Набий ﷺ иштирок этган биринчи жангдан қолиб кетдим. Агар жангни кўрсам, Аллоҳ нима қилишимни албатта кўради», деди. Уҳуд куни Набий ﷺнинг ашоблари чекинганларида, Анас келиб, Саъд ибн Муознинг чекинаётганини кўрди ва: «Эй Абу Амр, қаёққа, қаёққа? Тургин! Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, мен Уҳуд томонидан жаннат ҳидини топмоқдаман», деди. Сўнг ҳужум қилиб, ўлдирилгунча жанг қилди. Саъд ибн Муоз айтди: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, мен у қилган ишга қодир бўлмадим». Унинг синглиси айтди: «Мен акамни фақат бармоқ учларидан танидим; унда қилич зарбаси, ўқ ва найза санчиғидан саксон нечта яра бор эди». Шунда Аллоҳ азза ва жалла у ҳақида {Эркаклар борки, Аллоҳга берган аҳдларига содиқ қолдилар} — {ва улар (аҳдни) сира ўзгартирмадилар} деган сўзига қадар (оятни) нозил қилди.