حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ الْعَضْبَاءَ كَانَتْ لَا تُسْبَقُ فَجَاءَ أَعْرَابِيٌّ عَلَى قَعُودٍ لَهُ فَسَابَقَهَا فَسَبَقَهَا الْأَعْرَابِيُّ فَكَأَنَّ ذَلِكَ اشْتَدَّ عَلَى أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ حَقًّا عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يَرْفَعَ شَيْئًا مِنْ هَذِهِ الدُّنْيَا إِلَّا وَضَعَهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Azbo (degan tuyani) hech narsa ortda qoldira olmas edi. Bir aʼrobiy oʻzining yosh tuyasi ustida kelib, u bilan poyga qildi va aʼrobiy uni ortda qoldirdi. Bu narsa Rasululloh ﷺning ashoblariga ogʻir botganday boʻldi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Alloh azza va jallaning haqqidirki, U bu dunyodan biror narsani koʻtarsa, albatta uni (yana) pastga tushiradi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Азбо (деган туяни) ҳеч нарса ортда қолдира олмас эди. Бир аъробий ўзининг ёш туяси устида келиб, у билан пойга қилди ва аъробий уни ортда қолдирди. Бу нарса Расулуллоҳ ﷺнинг ашобларига оғир ботгандай бўлди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ азза ва жалланинг ҳаққидирки, У бу дунёдан бирор нарсани кўтарса, албатта уни (яна) пастга туширади», дедилар.