حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ وَهِشَامٍ عَنْ مُحَمَّدٍ يَعْنِي ابْنَ سِيرِينَ عَنْ أَنَسٍ قَالَلَمَّا حَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأْسَهُ بِمِنًى أَخَذَ شِقَّ رَأْسِهِ الْأَيْمَنَ بِيَدِهِ فَلَمَّا فَرَغَ نَاوَلَنِي فَقَالَ يَا أَنَسُ انْطَلِقْ بِهَذَا إِلَى أُمِّ سُلَيْمٍ فَلَمَّا رَأَى النَّاسُ مَا خَصَّهَا بِهِ مِنْ ذَلِكَ تَنَافَسُوا فِي الشِّقِّ الْآخَرِ هَذَا يَأْخُذُ الشَّيْءَ وَهَذَا يَأْخُذُ الشَّيْءَقَالَ مُحَمَّدٌ فَحَدَّثْتُهُ عَبِيدَةَ السَّلْمَانِيَّ فَقَالَ لَأَنْ يَكُونَ عِنْدِي مِنْهُ شَعَرَةٌ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ كُلِّ صَفْرَاءَ وَبَيْضَاءَ أَصْبَحَتْ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ وَفِي بَطْنِهَا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Minoda boshlarini oldirganlarida, boshlarining oʻng tomonini qoʻllari bilan olib, tugatganlaridan soʻng menga uzatdilar va: «Ey Anas, buni Ummu Sulaymga olib bor», dedilar. Odamlar u zot uni (Ummu Sulaymni) shu bilan xoslaganlarini koʻrganlarida, ikkinchi tomon (sochlari) uchun bir-birlari bilan musobaqalashdilar: bu bir narsa olar, u bir narsa olar edi. Muhammad (ibn Sirin) dedi: Men buni Abida as-Salmoniyga aytib berdim. U: «Menda undan bir tola soch boʻlishi men uchun yer yuzidagi va uning qaʼridagi barcha sariq va oq (oltin-kumush)dan suyukliroqdir», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Минода бошларини олдирганларида, бошларининг ўнг томонини қўллари билан олиб, тугатганларидан сўнг менга узатдилар ва: «Эй Анас, буни Умму Сулаймга олиб бор», дедилар. Одамлар у зот уни (Умму Сулаймни) шу билан хослаганларини кўрганларида, иккинчи томон (сочлари) учун бир-бирлари билан мусобақалашдилар: бу бир нарса олар, у бир нарса олар эди. Муҳаммад (ибн Сирин) деди: Мен буни Абида ас-Салмонийга айтиб бердим. У: «Менда ундан бир тола соч бўлиши мен учун ер юзидаги ва унинг қаъридаги барча сариқ ва оқ (олтин-кумуш)дан суюклироқдир», деди.