حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّاسَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكَ الْمَالُ وَأَقْحَطْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاسْتَسْقِ لَنَا فَقَامَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَاسْتَسْقَى وَصَفَ حَمَّادٌ وَبَسَطَ يَدَيْهِ حِيَالَ صَدْرِهِ وَبَطْنُ كَفَّيْهِ مِمَّا يَلِي الْأَرْضَ وَمَا فِي السَّمَاءِ قَزَعَةٌ فَمَا انْصَرَفَ حَتَّى أَهَمَّتْ الشَّابَّ الْقَوِيَّ نَفْسُهُ أَنْ يَرْجِعَ إِلَى أَهْلِهِ فَمُطِرْنَا إِلَى الْجُمُعَةِ الْأُخْرَى فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ تَهَدَّمَ الْبُنْيَانُ وَانْقَطَعَ الرُّكْبَانُ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَكْشِطَهَا عَنَّا فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلَا عَلَيْنَا فَانْجَابَتْ حَتَّى كَانَتْ الْمَدِينَةُ كَأَنَّهَا فِي إِكْلِيلٍ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, odamlar: «Yo Rasululloh, mol halok boʻldi, qurgʻoqchilikka uchradik; yo Rasululloh, biz uchun yomgʻir soʻrang», dedilar. U zot juma kuni minbarda turgan holda yomgʻir soʻradilar. Hammod (koʻrsatib) taʼrifladi: u zot koʻkraklari roʻparasida qoʻllarini yoydilar, kaftlarining ichi yerga qaragan edi. Osmonda esa bir parcha bulut ham yoʻq edi. Hali u zot qaytmasdanoq (yomgʻir shunday quydiki), baquvvat yigit ham oʻz ahliga qaytishdan tashvishga tushdi. Bizga keyingi jumagacha yomgʻir yogʻdi. Shunda ular: «Yo Rasululloh, binolar qulab tushdi, yoʻlovchilar (yoʻldan) uzildi; Allohdan uni bizdan koʻtarishini soʻrang», dedilar. Rasululloh ﷺ kulib: «Allohim, atrofimizga (yogʻdir), ustimizga emas», dedilar. Bas, (bulut) tarqadi va Madina goʻyo bir gulchambar ichida boʻlib qoldi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, одамлар: «Ё Расулуллоҳ, мол ҳалок бўлди, қурғоқчиликка учрадик; ё Расулуллоҳ, биз учун ёмғир сўранг», дедилар. У зот жума куни минбарда турган ҳолда ёмғир сўрадилар. Ҳаммод (кўрсатиб) таърифлади: у зот кўкраклари рўпарасида қўлларини ёйдилар, кафтларининг ичи ерга қараган эди. Осмонда эса бир парча булут ҳам йўқ эди. Ҳали у зот қайтмасданоқ (ёмғир шундай қуйдики), бақувват йигит ҳам ўз аҳлига қайтишдан ташвишга тушди. Бизга кейинги жумагача ёмғир ёғди. Шунда улар: «Ё Расулуллоҳ, бинолар қулаб тушди, йўловчилар (йўлдан) узилди; Аллоҳдан уни биздан кўтаришини сўранг», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ кулиб: «Аллоҳим, атрофимизга (ёғдир), устимизга эмас», дедилар. Бас, (булут) тарқади ва Мадина гўё бир гулчамбар ичида бўлиб қолди.