حَدَّثَنَا عُبَيْدَةُ عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ قَالَسُئِلَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ عَنْ رَفْعِ الْأَيْدِي فَقَالَ قَامَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ بَعْضُ الْمُسْلِمِينَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَحَطَ الْمَطَرُ وَأَجْدَبَتْ الْأَرْضُ هَلَكَ الْمَالُ قَالَ فَاسْتَسْقَى فَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى رَأَيْتُ بَيَاضَ إِبْطَيْهِ وَمَا نَرَى فِي السَّمَاءِ سَحَابَةً فَقَامَ فَصَلَّى حَتَّى جَعَلَ يَهُمُّ الْقَرِيبُ الدَّارِ الرُّجُوعَ إِلَى أَهْلِهِ مِنْ شِدَّةِ الْمَطَرِ قَالَ فَمَكَثْنَا سَبْعًا فَلَمَّا كَانَتْ الْجُمُعَةُ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ تَهَدَّمَتْ الْبُيُوتُ وَاحْتَبَسَ الرُّكْبَانُ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلَا عَلَيْنَا قَالَ فَتَكَشَّفَتْ عَنْ الْمَدِينَةِ
Humayd at-Taviyl aytdi: Anas ibn Molikdan qoʻllarni koʻtarish haqida soʻraldi. U dedi: Juma kuni musulmonlardan biri Rasululloh ﷺ ga qarab turdi va: «Ey Allohning Rasuli, yomgʻir yogʻmay qoldi, yer qurib qoldi, mol-hol halok boʻldi», dedi. (Anas) dedi: Shunda u zot yomgʻir soʻradilar va qoʻllarini koʻtardilar, hatto men qoʻltiqlarining oqini koʻrdim, holbuki osmonda bir parcha bulut ham koʻrmas edik. U zot turib namoz oʻqidilar, hatto yomgʻirning qattiqligidan uyi yaqin kishi ham ahliga qaytishga qiynala boshladi. (Anas) dedi: Biz yetti (kun) shu holda turdik. Juma boʻlganda ular: «Ey Allohning Rasuli, uylar buzildi, yoʻlovchilar toʻxtab qoldi», deyishdi. (Anas) dedi: Shunda Rasululloh ﷺ: «Allohim, atrofimizga (yogʻdir), ustimizga emas», dedilar. (Anas) dedi: Bas, (bulut) Madinadan tarqadi.Ҳумайд ат-Тавийл айтди: Анас ибн Моликдан қўлларни кўтариш ҳақида сўралди. У деди: Жума куни мусулмонлардан бири Расулуллоҳ ﷺ га қараб турди ва: «Эй Аллоҳнинг Расули, ёмғир ёғмай қолди, ер қуриб қолди, мол-ҳол ҳалок бўлди», деди. (Анас) деди: Шунда у зот ёмғир сўрадилар ва қўлларини кўтардилар, ҳатто мен қўлтиқларининг оқини кўрдим, ҳолбуки осмонда бир парча булут ҳам кўрмас эдик. У зот туриб намоз ўқидилар, ҳатто ёмғирнинг қаттиқлигидан уйи яқин киши ҳам аҳлига қайтишга қийнала бошлади. (Анас) деди: Биз етти (кун) шу ҳолда турдик. Жума бўлганда улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, уйлар бузилди, йўловчилар тўхтаб қолди», дейишди. (Анас) деди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳим, атрофимизга (ёғдир), устимизга эмас», дедилар. (Анас) деди: Бас, (булут) Мадинадан тарқади.