Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir yili yomgʻir yogʻmay qurgʻoqchilik boʻldi. Juma kuni musulmonlardan baʼzilari Nabiy ﷺ ning oldiga turib: «Ey Allohning Rasuli, yomgʻir yogʻmay qoldi, yer qaqrab qoldi, mol-mulk halok boʻldi», dedi. Shunda u zot qoʻllarini koʻtardilar, biz esa osmonda birorta bulut koʻrmasdik. U zot qoʻllarini shunday choʻzdilarki, hatto qoʻltiqlarining oqligini koʻrdim va Alloh azza va jalladan yomgʻir soʻradilar. Biz jumani oʻqib boʻlmasimizdan, uyi yaqin boʻlgan yigit ham oilasiga qanday qaytishni oʻylab qoldi. Bu bir hafta davom etdi. Keyingi juma boʻlganda: «Ey Allohning Rasuli, uylar buzildi, yoʻlovchilar toʻxtab qoldi», deyishdi. Shunda Rasululloh ﷺ odam bolasining tez zerikishidan tabassum qildilar-da, qoʻllari bilan (ishora qilib): «Allohim, atrofimizga (yogʻdir), ustimizga emas!» dedilar. Shunda (bulut) Madinadan tarqadi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир йили ёмғир ёғмай қурғоқчилик бўлди. Жума куни мусулмонлардан баъзилари Набий ﷺ нинг олдига туриб: «Эй Аллоҳнинг Расули, ёмғир ёғмай қолди, ер қақраб қолди, мол-мулк ҳалок бўлди», деди. Шунда у зот қўлларини кўтардилар, биз эса осмонда бирорта булут кўрмасдик. У зот қўлларини шундай чўздиларки, ҳатто қўлтиқларининг оқлигини кўрдим ва Аллоҳ азза ва жалладан ёмғир сўрадилар. Биз жумани ўқиб бўлмасимиздан, уйи яқин бўлган йигит ҳам оиласига қандай қайтишни ўйлаб қолди. Бу бир ҳафта давом этди. Кейинги жума бўлганда: «Эй Аллоҳнинг Расули, уйлар бузилди, йўловчилар тўхтаб қолди», дейишди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ одам боласининг тез зерикишидан табассум қилдилар-да, қўллари билан (ишора қилиб): «Аллоҳим, атрофимизга (ёғдир), устимизга эмас!» дедилар. Шунда (булут) Мадинадан тарқади.