حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ نَفْسٍ مَنْفُوسَةٍ تَمُوتُ لَهَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ يَسُرُّهَا أَنْ تَرْجِعَ إِلَى الدُّنْيَا إِلَّا الشَّهِيدَ فَإِنَّهُ يَسُرُّهُ أَنْ يَرْجِعَ إِلَى الدُّنْيَا فَيُقْتَلَ لِمَا يَرَى مِنْ فَضْلِ الشَّهَادَةِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Vafot etadigan biror jon yoʻqki, uning Alloh huzurida yaxshiligi boʻlsa-yu, dunyoga qaytishni xohlasin; faqat shahid bundan mustasno: u — shahidlikning fazlini koʻrgani uchun — dunyoga qaytib, yana oʻldirilishni xohlaydi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Вафот этадиган бирор жон йўқки, унинг Аллоҳ ҳузурида яхшилиги бўлса-ю, дунёга қайтишни хоҳласин; фақат шаҳид бундан мустасно: у — шаҳидликнинг фазлини кўргани учун — дунёга қайтиб, яна ўлдирилишни хоҳлайди», дедилар.