حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكُنَّا نَتَحَدَّثُ أَنَّهُ لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى لَا تُمْطِرَ السَّمَاءُ وَلَا تُنْبِتَ الْأَرْضُ وَحَتَّى يَكُونَ لِخَمْسِينَ امْرَأَةً الْقَيِّمُ الْوَاحِدُ وَحَتَّى أَنَّ الْمَرْأَةَ لَتَمُرُّ بِالْبَعْلِ فَيَنْظُرُ إِلَيْهَا فَيَقُولُ لَقَدْ كَانَ لِهَذِهِ مَرَّةً رَجُلٌذَكَرَهُ حَمَّادٌ مَرَّةً هَكَذَا وَقَدْ ذَكَرَهُ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَشُكُّ فِيهِ وَقَدْ قَالَ أَيْضًا عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا يَحْسِبُ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Biz shunday deb gaplashar edik: osmon yomgʻir yogʻdirmay, yer oʻsimlik undirmay qoʻymaguncha; ellik ayolga bitta qarovchi (erkak) qolmaguncha; va ayol bir erkakning yonidan oʻtganida u unga qarab: «Buning bir zamonlar eri bor edi», demaguncha qiyomat qoim boʻlmaydi. Hammod buni bir marta shu tarzda zikr qildi; yana Sobitdan, u Anasdan, u Nabiy ﷺdan (marfuʼ qilib) shubhasiz zikr qildi; yana oʻzi oʻylagan holda Anasdan, u Nabiy ﷺdan (deb) ham aytdi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз шундай деб гаплашар эдик: осмон ёмғир ёғдирмай, ер ўсимлик ундирмай қўймагунча; эллик аёлга битта қаровчи (эркак) қолмагунча; ва аёл бир эркакнинг ёнидан ўтганида у унга қараб: «Бунинг бир замонлар эри бор эди», демагунча қиёмат қоим бўлмайди. Ҳаммод буни бир марта шу тарзда зикр қилди; яна Собитдан, у Анасдан, у Набий ﷺдан (марфуъ қилиб) шубҳасиз зикр қилди; яна ўзи ўйлаган ҳолда Анасдан, у Набий ﷺдан (деб) ҳам айтди.