حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ أَبَا طَلْحَةَ كَانَ يَرْمِي بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ أُحُدٍ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُ يَتَتَرَّسُ بِهِ وَكَانَ رَامِيًا وَكَانَ إِذَا رَمَى رَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَخْصَهُ يَنْظُرُ أَيْنَ يَقَعُ سَهْمُهُ وَيَرْفَعُ أَبُو طَلْحَةَ صَدْرَهُ وَيَقُولُ هَكَذَا بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ لَا يُصِيبُكَ سَهْمٌ نَحْرِي دُونَ نَحْرِكَ وَكَانَ أَبُو طَلْحَةَ يَسُوقُ نَفْسَهُ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَقُولُ إِنِّي جَلْدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَوَجِّهْنِي فِي حَوَائِجِكَ وَمُرْنِي بِمَا شِئْتَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abu Talha Uhud kuni Rasululloh ﷺning oldilarida turib oʻq otar, Nabiy ﷺ esa uning ortida u bilan qalqonlanib turar edilar. U mohir kamonchi edi. U oʻq otganida, Rasululloh ﷺ oʻqi qayerga tushishini koʻrish uchun boshlarini koʻtarardilar, Abu Talha esa koʻkragini koʻtarib: «Shunday qilmang, ota-onam sizga fido boʻlsin, yo Rasululloh! Sizga oʻq tegmasin, mening boʻynim sizning boʻyningizdan oldinroqdir», der edi. Abu Talha oʻzini Rasululloh ﷺning oldilariga solar va: «Men bardammman, yo Rasululloh! Meni hojatlaringizga yuboring va xohlagan narsangizga buyuring», der edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абу Талҳа Уҳуд куни Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларида туриб ўқ отар, Набий ﷺ эса унинг ортида у билан қалқонланиб турар эдилар. У моҳир камончи эди. У ўқ отганида, Расулуллоҳ ﷺ ўқи қаерга тушишини кўриш учун бошларини кўтарардилар, Абу Талҳа эса кўкрагини кўтариб: «Шундай қилманг, ота-онам сизга фидо бўлсин, ё Расулуллоҳ! Сизга ўқ тегмасин, менинг бўйним сизнинг бўйнингиздан олдинроқдир», дер эди. Абу Талҳа ўзини Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига солар ва: «Мен бардаммман, ё Расулуллоҳ! Мени ҳожатларингизга юборинг ва хоҳлаган нарсангизга буюринг», дер эди.