حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَلَمَّا نَزَلَتْ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ} قَالَ قَعَدَ ثَابِتُ بْنُ قَيْسٍ فِي بَيْتِهِ فَفَقَدَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِسَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ يَا أَبَا عَمْرٍو مَا شَأْنُ ثَابِتِ بْنِ قَيْسٍ لَا يُرَى أَاشْتَكَى فَقَالَ مَا عَلِمْتُ لَهُ بِمَرَضٍ وَإِنَّهُ لَجَارِي فَدَخَلَ عَلَيْهِ سَعْدٌ فَذَكَرَ لَهُ قَوْلَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ قَدْ عَلِمْتَ أَنِّي كُنْتُ مِنْ أَشَدِّكُمْ رَفْعَ صَوْتٍ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ وَقَدْ هَلَكْتُ أَنَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَذَكَرَ ذَلِكَ سَعْدٌ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بَلْ هُوَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: {Ey iymon keltirganlar, ovozlaringizni Paygʻambarning ovozidan baland koʻtarmanglar} (oyati) nozil boʻlganda, Sobit ibn Qays uyida oʻtirib qoldi. Rasululloh ﷺ uni yoʻqlab, Saʼd ibn Muozga: «Ey Abu Amr, Sobit ibn Qaysga nima boʻldi, koʻrinmayapti, kasal boʻlib qoldimi?» dedilar. Saʼd: «Men uning kasalligini bilmayman, u mening qoʻshnim», dedi. Soʻng Saʼd uning huzuriga kirib, unga Nabiy ﷺning soʻzlarini zikr qildi. U: «Sen bilasan, men Rasululloh ﷺga nisbatan ovozi eng balandingiz edim. Mana bu oyat nozil boʻldi; men halok boʻldim, men doʻzax ahlidanman», dedi. Saʼd buni Nabiy ﷺga zikr qildi. Shunda u zot: «Yoʻq, balki u jannat ahlidandir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: {Эй иймон келтирганлар, овозларингизни Пайғамбарнинг овозидан баланд кўтарманглар} (ояти) нозил бўлганда, Собит ибн Қайс уйида ўтириб қолди. Расулуллоҳ ﷺ уни йўқлаб, Саъд ибн Муозга: «Эй Абу Амр, Собит ибн Қайсга нима бўлди, кўринмаяпти, касал бўлиб қолдими?» дедилар. Саъд: «Мен унинг касаллигини билмайман, у менинг қўшним», деди. Сўнг Саъд унинг ҳузурига кириб, унга Набий ﷺнинг сўзларини зикр қилди. У: «Сен биласан, мен Расулуллоҳ ﷺга нисбатан овози энг баландингиз эдим. Мана бу оят нозил бўлди; мен ҳалок бўлдим, мен дўзах аҳлиданман», деди. Саъд буни Набий ﷺга зикр қилди. Шунда у зот: «Йўқ, балки у жаннат аҳлидандир», дедилар.