حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ عِنْدَ الزَّوَالِ فَاحْتَاجَ أَصْحَابُهُ إِلَى الْوُضُوءِ قَالَ فَجِيءَ بِقَعْبٍ فِيهِ مَاءٌ يَسِيرٌ فَوَضَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَفَّهُ فِيهِ فَجَعَلَ يَنْبُعُ مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِهِ حَتَّى تَوَضَّأَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْقُلْتُ كَمْ كُنْتُمْ قَالَ زُهَاءَ ثَلَاثِ مِائَةٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ zavol paytida edilar, sahobalar tahoratga muhtoj boʻldilar. Shunda ichida ozgina suvi bor bir qadah keltirildi. Nabiy ﷺ kaftlarini uning ichiga qoʻydilar, suv u zotning barmoqlari orasidan qaynab chiqa boshladi — hattoki qavmning hammasi tahorat qildi. Men: «Nechta edingizlar?» dedim. U: «Uch yuzga yaqin», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ завол пайтида эдилар, саҳобалар таҳоратга муҳтож бўлдилар. Шунда ичида озгина суви бор бир қадаҳ келтирилди. Набий ﷺ кафтларини унинг ичига қўйдилар, сув у зотнинг бармоқлари орасидан қайнаб чиқа бошлади — ҳаттоки қавмнинг ҳаммаси таҳорат қилди. Мен: «Нечта эдингизлар?» дедим. У: «Уч юзга яқин», деди.