حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَحَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ عَفَّانُ فِي حَدِيثِهِ أَخْبَرَنَا قَتَادَةُ قَالَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ وَقَالَ بَهْزٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَهْطًا مِنْ عُرَيْنَةَ أَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا إِنَّا قَدْ اجْتَوَيْنَا الْمَدِينَةَ فَعَظُمَتْ بُطُونُنَا وَانْتَهَشَتْ أَعْضَاؤُنَا فَأَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَلْحَقُوا بِرَاعِي الْإِبِلِ فَيَشْرَبُوا مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا قَالَ فَلَحِقُوا بِرَاعِي الْإِبِلِ فَشَرِبُوا مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا حَتَّى صَلُحَتْ بُطُونُهُمْ وَأَلْوَانُهُمْ ثُمَّ قَتَلُوا الرَّاعِي وَسَاقُوا الْإِبِلَ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَعَثَ فِي طَلَبِهِمْ فَجِيءَ بِهِمْ فَقَطَعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ وَسَمَرَ أَعْيُنَهُمْقَالَ قَتَادَةُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ إِنَّمَا كَانَ هَذَا قَبْلَ أَنْ تَنْزِلَ الْحُدُودُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Uraynadan bir guruh kishi Rasululloh ﷺning huzurlariga kelib: «Bizga Madina(ning havosi) yoqmadi, qorinlarimiz shishib, aʼzolarimiz ozib ketdi», dedilar. Shunda Rasululloh ﷺ ularga tuyalar choʻponi oldiga borishni va ularning sutlaridan hamda bavllaridan ichishni buyurdilar. Ular tuyalar choʻponi oldiga bordilar va sutlaridan hamda bavllaridan ichdilar — hattoki qorinlari va ranglari yaxshilandi. Soʻng choʻponni oʻldirib, tuyalarni haydab ketdilar. Bu Nabiy ﷺga yetdi. U zot ularni izlab odam yubordilar; ular keltirildilar. U zot ularning qoʻl-oyoqlarini kestilar va koʻzlariga mil tortdilar. Qatoda Muhammad ibn Siyrindan (rivoyat qilib) dedi: Bu, hadlar nozil boʻlishidan oldin edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Урайнадан бир гуруҳ киши Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Бизга Мадина(нинг ҳавоси) ёқмади, қоринларимиз шишиб, аъзоларимиз озиб кетди», дедилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уларга туялар чўпони олдига боришни ва уларнинг сутларидан ҳамда бавлларидан ичишни буюрдилар. Улар туялар чўпони олдига бордилар ва сутларидан ҳамда бавлларидан ичдилар — ҳаттоки қоринлари ва ранглари яхшиланди. Сўнг чўпонни ўлдириб, туяларни ҳайдаб кетдилар. Бу Набий ﷺга етди. У зот уларни излаб одам юбордилар; улар келтирилдилар. У зот уларнинг қўл-оёқларини кестилар ва кўзларига мил тортдилар. Қатода Муҳаммад ибн Сийриндан (ривоят қилиб) деди: Бу, ҳадлар нозил бўлишидан олдин эди.