حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ سِيرِينَ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ ضَخْمًا لَا يَسْتَطِيعُ أَنْ يُصَلِّيَ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لَا أَسْتَطِيعُ أَنْ أُصَلِّيَ مَعَكَ فَصَنَعَ لَهُ طَعَامًا وَدَعَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْهِ وَبَسَطُوا لَهُ حَصِيرًا وَنَضَحُوهُ فَصَلَّى عَلَيْهِ رَكْعَتَيْنِ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ آلِ الْجَارُودِ أَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي الضُّحَى قَالَ مَا رَأَيْتُهُ صَلَّاهَا إِلَّا يَوْمَئِذٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ansorlardan semiz bir kishi bor edi, u Nabiy ﷺ bilan birga namoz oʻqiy olmasdi. U: «Yo Rasululloh, men Siz bilan namoz oʻqiy olmayman», dedi va u zotga taom tayyorlab, u zotni uyiga chaqirdi. Ular u zot uchun boʻyra toʻshab, unga suv sepdilar; u zot uning ustida ikki rakaat namoz oʻqidilar. Jorud oilasidan bir kishi unga: «Rasululloh ﷺ zuho namozini oʻqir edilarmi?» dedi. U: «Men u zotning uni oʻsha kundan boshqa oʻqiganlarini koʻrmaganman», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ансорлардан семиз бир киши бор эди, у Набий ﷺ билан бирга намоз ўқий олмасди. У: «Ё Расулуллоҳ, мен Сиз билан намоз ўқий олмайман», деди ва у зотга таом тайёрлаб, у зотни уйига чақирди. Улар у зот учун бўйра тўшаб, унга сув сепдилар; у зот унинг устида икки ракаат намоз ўқидилар. Жоруд оиласидан бир киши унга: «Расулуллоҳ ﷺ зуҳо намозини ўқир эдиларми?» деди. У: «Мен у зотнинг уни ўша кундан бошқа ўқиганларини кўрмаганман», деди.