حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ، حَدَّثَنِي جَعْفَرُ بْنُ حُمَيْدٍ الْكُوفِيُّ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ إِيَادِ بْنِ لَقِيطٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي رِمْثَةَ، قَالَ انْطَلَقْتُ مَعَ أَبِي نَحْوَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا رَأَيْتُهُ قَالَ أَبِي هَلْ تَدْرِي مَنْ هَذَا قُلْتُ لَا قَالَ هَذَا مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَاقْشَعْرَرْتُ حِينَ قَالَ ذَلِكَ وَكُنْتُ أَظُنُّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْءٌ لَا يُشْبِهُ النَّاسَ فَإِذَا بَشَرٌ ذُو وَفْرَةٍ وَبِهَا رَدْعُ حِنَّاءٍ وَعَلَيْهِ بُرَدَانِ أَخْضَرَانِ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ أَبِي ثُمَّ جَلَسْنَا فَتَحَدَّثْنَا سَاعَةً ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِأَبِي ابْنُكَ هَذَا قَالَ إِي وَرَبِّ الْكَعْبَةِ قَالَ حَقًّا قَالَ أَشْهَدُ بِهِ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَاحِكًا مِنْ تَثْبِيتِ شَبَهِي بِأَبِي وَمِنْ حَلِفِ أَبِي عَلَيَّ ثُمَّ قَالَ أَمَا إِنَّهُ لَا يَجْنِي عَلَيْكَ وَلَا تَجْنِي عَلَيْهِ وَقَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ {وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى} ثُمَّ نَظَرَ إِلَى مِثْلِ السِّلْعَةِ بَيْنَ كَتِفَيْهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي كَأَطَبِّ الرِّجَالِ أَلَا أُعَالِجُهَا لَكَ قَالَ لَا طَبِيبُهَا الَّذِي خَلَقَهَا.
Abu Rimsa (roziyallohu anhu) aytadilar: Otam bilan birga Rasululloh ﷺ tomon bordim. U zotni koʻrganimda, otam: «Bu kim ekanini bilasanmi?» dedi. Men: «Yoʻq», dedim. U: «Bu — Muhammad, Rasululloh ﷺdir», dedi. U shuni aytganda badanim junjikdi. Men Rasululloh ﷺni odamlarga oʻxshamaydigan bir narsa deb oʻylar edim; birdan (koʻrsam), u zot yelkasiga tushgan sochli, sochlarida xina izi boʻlgan, egnilarida ikki yashil burd bor bir inson ekanlar. Otam u zotga salom berdi, soʻng biz oʻtirdik va bir soatcha suhbatlashdik. Soʻng Rasululloh ﷺ otamga: «Mana shu oʻgʻlingmi?» dedilar. (Otam): «Ha, Kaʼbaning Rabbiga qasamki (shundaydir)», dedi. (U zot): «Rostmi?» dedilar. (Otam): «Bunga guvohlik beraman», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ mening otamga oʻxshashligimning aniqligidan va otamning men haqimda qasam ichganidan kulib jilmaydilar. Soʻng: «Ogʻoh boʻlki, u sening jinoyating uchun, sen esa uning jinoyati uchun javobgar boʻlmaysan», dedilar. Va Rasululloh ﷺ: {Bironta gunohkor jon boshqasining gunohini koʻtarmaydi} (Anʼom 164) oyatini oʻqidilar. Soʻng (otam) u zotning kuraklari orasidagi shishga oʻxshash (narsa)ga qarab: «Yo Rasululloh, men kishilarning eng tabibiday(man), uni sizga davolab qoʻymaymi?» dedi. U zot: «Yoʻq, uni yaratgan Zot uning tabibidir», dedilar.Абу Римса (розияллоҳу анҳу) айтадилар: Отам билан бирга Расулуллоҳ ﷺ томон бордим. У зотни кўрганимда, отам: «Бу ким эканини биласанми?» деди. Мен: «Йўқ», дедим. У: «Бу — Муҳаммад, Расулуллоҳ ﷺдир», деди. У шуни айтганда баданим жунжикди. Мен Расулуллоҳ ﷺни одамларга ўхшамайдиган бир нарса деб ўйлар эдим; бирдан (кўрсам), у зот елкасига тушган сочли, сочларида хина изи бўлган, эгниларида икки яшил бурд бор бир инсон эканлар. Отам у зотга салом берди, сўнг биз ўтирдик ва бир соатча суҳбатлашдик. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ отамга: «Мана шу ўғлингми?» дедилар. (Отам): «Ҳа, Каъбанинг Раббига қасамки (шундайдир)», деди. (У зот): «Ростми?» дедилар. (Отам): «Бунга гувоҳлик бераман», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ менинг отамга ўхшашлигимнинг аниқлигидан ва отамнинг мен ҳақимда қасам ичганидан кулиб жилмайдилар. Сўнг: «Оғоҳ бўлки, у сенинг жиноятинг учун, сен эса унинг жинояти учун жавобгар бўлмайсан», дедилар. Ва Расулуллоҳ ﷺ: {Биронта гуноҳкор жон бошқасининг гуноҳини кўтармайди} (Анъом 164) оятини ўқидилар. Сўнг (отам) у зотнинг кураклари орасидаги шишга ўхшаш (нарса)га қараб: «Ё Расулуллоҳ, мен кишиларнинг энг табибидай(ман), уни сизга даволаб қўймайми?» деди. У зот: «Йўқ, уни яратган Зот унинг табибидир», дедилар.