حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارٍ، حَدَّثَنَا قَيْسُ بْنُ الرَّبِيعِ الْأَسَدِيُّ، عَنْ إِيَادِ بْنِ لَقِيطٍ، عَنْ أَبِي رِمْثَةَ، قَالَ انْطَلَقْتُ مَعَ أَبِي وَأَنَا غُلَامٌ، فَأَتَيْنَا رَجُلًا مِنْ الْهَاجِرَةِ جَالِسًا فِي ظِلِّ بَيْتِهِ وَعَلَيْهِ بُرْدَانِ أَخْضَرَانِ وَشَعْرُهُ وَفْرَةٌ وَبِرَأْسِهِ رَدْعٌ مِنْ حِنَّاءٍ قَالَ فَقَالَ لِي أَبِي أَتَدْرِي مَنْ هَذَا فَقُلْتُ لَا قَالَ هَذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَتَحَدَّثْنَا طَوِيلًا قَالَ فَقَالَ لَهُ أَبِي إِنِّي رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ بَيْتِ طِبٍّ فَأَرِنِي الَّذِي بِبَاطِنِ كَتِفِكَ فَإِنْ تَكُ سِلْعَةً قَطَعْتُهَا وَإِنْ تَكُ غَيْرَ ذَلِكَ أَخْبَرْتُكَ قَالَ طَبِيبُهَا الَّذِي خَلَقَهَا قَالَ ثُمَّ نَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيَّ فَقَالَ لَهُ ابْنُكَ هَذَا قَالَ أَشْهَدُ بِهِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْظُرْ مَا تَقُولُ قَالَ إِي وَرَبِّ الْكَعْبَةِ قَالَ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِشَبَهِي بِأَبِي وَلِحَلِفِ أَبِي عَلَيَّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا هَذَا لَا يَجْنِي عَلَيْكَ وَلَا تَجْنِي عَلَيْهِ.
Abu Rimsa (roziyallohu anhu) aytdi: Men bola boʻlgan holimda otam bilan birga yoʻlga chiqdim. Kunning qoq issigʻida uyining soyasida oʻtirgan bir kishining oldiga keldik; egnida ikki yashil burd, sochi yelkasiga tushgan, boshida esa xina izi bor edi. Otam menga: «Bu kim ekanini bilasanmi?» dedi. Men: «Yoʻq», dedim. U: «Bu — Rasululloh ﷺdir», dedi. Soʻng biz uzoq suhbatlashdik. Keyin otam u zotga: «Men tabiblik qiladigan xonadon ahlidan boʻlgan kishiman; kuragingiz ostidagi (narsa)ni menga koʻrsating: agar u shish boʻlsa, uni kesib olaman, agar boshqa narsa boʻlsa, sizga xabar beraman», dedi. U zot: «Uni yaratgan Zot uning tabibidir», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ menga qaradilar va (otamga): «Mana shu oʻgʻlingmi?» dedilar. (Otam): «Bunga guvohlik beraman», dedi. Rasululloh ﷺ unga: «Nima deyayotganingga qara!» dedilar. (Otam): «Ha, Kaʼbaning Rabbiga qasam», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ mening otamga oʻxshashligimdan va otamning men haqimda qasam ichganidan kuldilar. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Ey (kishi), u sening jinoyating uchun, sen esa uning jinoyati uchun javobgar boʻlmaysan», dedilar.Абу Римса (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен бола бўлган ҳолимда отам билан бирга йўлга чиқдим. Куннинг қоқ иссиғида уйининг соясида ўтирган бир кишининг олдига келдик; эгнида икки яшил бурд, сочи елкасига тушган, бошида эса хина изи бор эди. Отам менга: «Бу ким эканини биласанми?» деди. Мен: «Йўқ», дедим. У: «Бу — Расулуллоҳ ﷺдир», деди. Сўнг биз узоқ суҳбатлашдик. Кейин отам у зотга: «Мен табиблик қиладиган хонадон аҳлидан бўлган кишиман; курагингиз остидаги (нарса)ни менга кўрсатинг: агар у шиш бўлса, уни кесиб оламан, агар бошқа нарса бўлса, сизга хабар бераман», деди. У зот: «Уни яратган Зот унинг табибидир», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ менга қарадилар ва (отамга): «Мана шу ўғлингми?» дедилар. (Отам): «Бунга гувоҳлик бераман», деди. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Нима деяётганингга қара!» дедилар. (Отам): «Ҳа, Каъбанинг Раббига қасам», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ менинг отамга ўхшашлигимдан ва отамнинг мен ҳақимда қасам ичганидан кулдилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Эй (киши), у сенинг жиноятинг учун, сен эса унинг жинояти учун жавобгар бўлмайсан», дедилар.