حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ الدَّسْتُوَائِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي عَلَى رَاحِلَتِهِ نَحْوَ الْمَشْرِقِ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يُصَلِّيَ الْمَكْتُوبَةَ نَزَلَ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ ulovlarida sharq tomonga yuzlanib (nafl) namoz oʻqir edilar; farz namozni oʻqimoqchi boʻlganlarida esa (ulovdan) tushib, qiblaga yuzlanar edilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ уловларида шарқ томонга юзланиб (нафл) намоз ўқир эдилар; фарз намозни ўқимоқчи бўлганларида эса (уловдан) тушиб, қиблага юзланар эдилар.