حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُ أَبُو مَذْكُورٍ أَعْتَقَ غُلَامًا لَهُ يُقَالُ لَهُ يَعْقُوبُ عَنْ دُبُرٍ لَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ غَيْرُهُ فَدَعَا بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَنْ يَشْتَرِيهِ مَنْ يَشْتَرِيهِ فَاشْتَرَاهُ نُعَيْمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ النَّحَّامُ بِثَمَانِ مِائَةِ دِرْهَمٍ فَدَفَعَهَا إِلَيْهِ وَقَالَ إِذَا كَانَ أَحَدُكُمْ فَقِيرًا فَلْيَبْدَأْ بِنَفْسِهِ وَإِنْ كَانَ فَضْلًا فَعَلَى عِيَالِهِ وَإِنْ كَانَ فَضْلًا فَعَلَى ذَوِي قَرَابَتِهِ أَوْ قَالَ عَلَى ذَوِي رَحِمِهِ وَإِنْ كَانَ فَضْلًا فَهَاهُنَا وَهَاهُنَا
Jobir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, ansorlardan Abu Mazkur deb ataladigan bir kishi Yaʼqub degan qulini mudabbar qilib ozod qilgan edi, uning bu quldan boshqa moli yoʻq edi. Rasululloh ﷺ uni chaqirtirib: «Uni kim sotib oladi? Uni kim sotib oladi?» dedilar. Uni Nuʼaym ibn Abdulloh an-Nahhom sakkiz yuz dirhamga sotib oldi. U zot pulni haligi kishiga berib: «Biringiz kambagʻal boʻlsa, avval oʻzidan boshlasin; agar ortsa, oilasiga; agar ortsa, qarindoshlariga — yoki: mahramlariga — dedilar; agar ortsa, mana bunday va mana bunday (sarflasin)», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, ансорлардан Абу Мазкур деб аталадиган бир киши Яъқуб деган қулини мудаббар қилиб озод қилган эди, унинг бу қулдан бошқа моли йўқ эди. Расулуллоҳ ﷺ уни чақиртириб: «Уни ким сотиб олади? Уни ким сотиб олади?» дедилар. Уни Нуъайм ибн Абдуллоҳ ан-Наҳҳом саккиз юз дирҳамга сотиб олди. У зот пулни ҳалиги кишига бериб: «Бирингиз камбағал бўлса, аввал ўзидан бошласин; агар ортса, оиласига; агар ортса, қариндошларига — ёки: маҳрамларига — дедилар; агар ортса, мана бундай ва мана бундай (сарфласин)», дедилар.