Jobir (roziyallohu anhumo) aytadi: Rasululloh ﷺ bizga xutba qildilar: Allohga hamd aytib, Uni Oʻziga loyiq (soʻzlar) bilan ulugʻladilar, soʻng: «Ammo baʼd: albatta, soʻzlarning eng rosti — Allohning Kitobi, yoʻllarning eng afzali — Muhammadning yoʻli, ishlarning eng yomoni — (dinda) yangi chiqarilganlari, har bir bidʼat — zalolatdir», dedilar. Soʻng qiyomatni zikr qilganlarida u zotning ovozlari koʻtarilar, yuzlari qizarar va gʻazablari kuchayar edi — xuddi (yov) qoʻshinidan ogohlantirayotgan kishidek. Soʻng: «Qiyomat sizlarga keldi. Men va qiyomat mana shunday (birga) yuborildik», deb koʻrsatkich va oʻrta barmoqlari bilan ishora qilardilar. «Qiyomat sizlarga tongda keldi va sizlarga tegdi. Kim mol qoldirsa, u ahliniki; kim qarz yoki (boquvsiz) oila qoldirsa, u menga (tegishli) va mening zimmamdadir», (dedilar). Zayoʼ — uning miskin bolalari (demakdir).Жобир (розияллоҳу анҳумо) айтади: Расулуллоҳ ﷺ бизга хутба қилдилар: Аллоҳга ҳамд айтиб, Уни Ўзига лойиқ (сўзлар) билан улуғладилар, сўнг: «Аммо баъд: албатта, сўзларнинг энг рости — Аллоҳнинг Китоби, йўлларнинг энг афзали — Муҳаммаднинг йўли, ишларнинг энг ёмони — (динда) янги чиқарилганлари, ҳар бир бидъат — залолатдир», дедилар. Сўнг қиёматни зикр қилганларида у зотнинг овозлари кўтарилар, юзлари қизарар ва ғазаблари кучаяр эди — худди (ёв) қўшинидан огоҳлантираётган кишидек. Сўнг: «Қиёмат сизларга келди. Мен ва қиёмат мана шундай (бирга) юборилдик», деб кўрсаткич ва ўрта бармоқлари билан ишора қилардилар. «Қиёмат сизларга тонгда келди ва сизларга тегди. Ким мол қолдирса, у аҳлиники; ким қарз ёки (боқувсиз) оила қолдирса, у менга (тегишли) ва менинг зиммамдадир», (дедилар). Зайў — унинг мискин болалари (демакдир).