حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَكُنَّا نُخَابِرُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنُصِيبُ مِنْ الْبُسْرِ وَمِنْ كَذَا فَقَالَ مَنْ كَانَتْ لَهُ أَرْضٌ فَلْيَزْرَعْهَا أَوْ لِيُحْرِثْهَا أَخَاهُ وَإِلَّا فَلْيَدَعْهَا
Jobir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ zamonida muxobara qilar, (hosildan) yangi xurmodan va shu kabilardan olar edik. Shunda u zot: «Kimning yeri boʻlsa, uni oʻzi eksin yoki birodariga ektirsin; boʻlmasa, uni (boʻsh) qoʻyib qoʻysin», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ замонида мухобара қилар, (ҳосилдан) янги хурмодан ва шу кабилардан олар эдик. Шунда у зот: «Кимнинг ери бўлса, уни ўзи эксин ёки биродарига эктирсин; бўлмаса, уни (бўш) қўйиб қўйсин», дедилар.