حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرًا يَقُولُإِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِأَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ مَا شَأْنُ أَجْسَامِ بَنِي أَخِي ضَارِعَةً أَتُصِيبُهُمْ حَاجَةٌ قَالَتْ لَا وَلَكِنْ تُسْرِعُ إِلَيْهِمْ الْعَيْنُ أَفَنَرْقِيهِمْ قَالَ وَبِمَاذَا فَعَرَضَتْ عَلَيْهِ فَقَالَ ارْقِيهِمْ
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Asmo bint Umaysga: «Birodarimning bolalari badanlari nega ozgʻin? Ularga muhtojlik yetayaptimi?» dedilar. U: «Yoʻq, lekin ularga koʻz (tegishi) tez yetadi. Ularga ruqya qilaylikmi?» dedi. U zot: «Nima bilan?» dedilar. U (oʻqiydiganini) u zotga aytdi. Shunda u zot: «Ularga ruqya qil», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Асмо бинт Умайсга: «Биродаримнинг болалари баданлари нега озғин? Уларга муҳтожлик етаяптими?» дедилар. У: «Йўқ, лекин уларга кўз (тегиши) тез етади. Уларга руқя қилайликми?» деди. У зот: «Нима билан?» дедилар. У (ўқийдиганини) у зотга айтди. Шунда у зот: «Уларга руқя қил», дедилар.