Asmo bint Umays

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قال حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنِي عُتْبَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَأَلَهَا ‏"‏ بِمَ تَسْتَمْشِينَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ بِالشُّبْرُمِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ حَارٌّ جَارٌّ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ ثُمَّ اسْتَمْشَيْتُ بِالسَّنَا ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لَوْ أَنَّ شَيْئًا كَانَ فِيهِ شِفَاءٌ مِنَ الْمَوْتِ لَكَانَ فِي السَّنَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ ‏.‏ يَعْنِي دَوَاءَ الْمَشْىِّ ‏.‏

Asmo bint Umays (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ undan: «Nima bilan ich yumshatasan (ich suradirasan)?» deb soʻradilar. U: «Shubrum bilan», dedi. (U zot): «Issiq, oʻtkir narsa», dedilar. (Asmo) aytdi: Soʻng men sano bilan ich yumshatdim. Shunda Nabiy ﷺ: «Agar biror narsada oʻlimdan shifo boʻlganida, u sanoda boʻlardi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir. Yaʼni ich suradiruvchi dori (haqida).Асмо бинт Умайс (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ ундан: «Нима билан ич юмшатасан (ич сурадирасан)?» деб сўрадилар. У: «Шубрум билан», деди. (У зот): «Иссиқ, ўткир нарса», дедилар. (Асмо) айтди: Сўнг мен сано билан ич юмшатдим. Шунда Набий ﷺ: «Агар бирор нарсада ўлимдан шифо бўлганида, у санода бўларди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Яъни ич сурадирувчи дори (ҳақида).

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ هِلاَلٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنِ ابْنِ جَعْفَرٍ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ، قَالَتْ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَلاَ أُعَلِّمُكِ كَلِمَاتٍ تَقُولِينَهُنَّ عِنْدَ الْكَرْبِ أَوْ فِي الْكَرْبِ اللَّهُ اللَّهُ رَبِّي لاَ أُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا هِلاَلٌ مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ وَابْنُ جَعْفَرٍ هُوَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ ‏.‏

Asmo bint Umays (roziyallohu anho) aytadilar: Rasululloh ﷺ menga: «Senga gʻam-tashvish paytida yoki gʻam-tashvishda aytadigan kalimalarni oʻrgatmaymi? ‹Allohu, Allohu Robbiy, laa ushriku bihi shayʼaa (Alloh, Alloh mening Robbimdir, men Unga hech narsani sherik qilmayman)›», dedilar. Abu Dovud aytdi: Bu Hilol — Umar ibn Abdulazizning ozod qilgan qulidir; Ibn Jaʼfar esa Abdulloh ibn Jaʼfardir.Асмо бинт Умайс (розияллоҳу анҳо) айтадилар: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Сенга ғам-ташвиш пайтида ёки ғам-ташвишда айтадиган калималарни ўргатмайми? ‹Аллоҳу, Аллоҳу Роббий, лаа ушрику биҳи шайъаа (Аллоҳ, Аллоҳ менинг Роббимдир, мен Унга ҳеч нарсани шерик қилмайман)›», дедилар. Абу Довуд айтди: Бу Ҳилол — Умар ибн Абдулазизнинг озод қилган қулидир; Ибн Жаъфар эса Абдуллоҳ ибн Жаъфардир.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ جَعْفَرٍ، عَنْ زُرْعَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ مَوْلًى، لِمَعْمَرٍ التَّيْمِيِّ عَنْ مَعْمَرٍ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ، قَالَتْ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ بِمَاذَا كُنْتِ تَسْتَمْشِينَ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ بِالشُّبْرُمِ قَالَ ‏"‏ حَارٌّ جَارٌّ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ اسْتَمْشَيْتُ بِالسَّنَى ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ لَوْ كَانَ شَىْءٌ يَشْفِي مِنَ الْمَوْتِ كَانَ السَّنَى وَالسَّنَى شِفَاءٌ مِنَ الْمَوْتِ ‏"‏ ‏.‏

Asmo bint Umays (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga: «Sen nima bilan ich yumshatarding?» dedilar. Men: «Shubrum bilan», dedim. U zot: «U issiq va kuchlidir», dedilar. Soʻng men sano bilan ich yumshatdim. Shunda u zot: «Agar biror narsa oʻlimdan shifo bergudek boʻlsa, u sano boʻlardi, sano oʻlimdan shifodir», dedilar.Асмо бинт Умайс (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Сен нима билан ич юмшатардинг?» дедилар. Мен: «Шубрум билан», дедим. У зот: «У иссиқ ва кучлидир», дедилар. Сўнг мен сано билан ич юмшатдим. Шунда у зот: «Агар бирор нарса ўлимдан шифо бергудек бўлса, у сано бўларди, сано ўлимдан шифодир», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، جَمِيعًا عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ، حَدَّثَنِي هِلاَلٌ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ، عَنْ أُمِّهِ، أَسْمَاءَ ابْنَةِ عُمَيْسٍ قَالَتْ عَلَّمَنِي رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَلِمَاتٍ أَقُولُهُنَّ عِنْدَ الْكَرْبِ ‏"‏ اللَّهُ اللَّهُ رَبِّي لاَ أُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا ‏"‏ ‏.‏

Asmo bint Umays (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga gʻam-qaygʻu paytida aytadigan baʼzi kalimalarni oʻrgatdilar: «Allohu, Allohu Robbiy la ushriku bihi shayʼan (Alloh, Alloh mening Rabbimdir, Unga hech narsani sherik qilmayman)».Асмо бинт Умайс (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга ғам-қайғу пайтида айтадиган баъзи калималарни ўргатдилар: «Аллоҳу, Аллоҳу Роббий ла ушрику биҳи шайъан (Аллоҳ, Аллоҳ менинг Раббимдир, Унга ҳеч нарсани шерик қилмайман)».

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ خَلَفٍ أَبُو سَلَمَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ أُمِّ عِيسَى الْجَزَّارِ، قَالَتْ حَدَّثَتْنِي أُمُّ عَوْنٍ ابْنَةُ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرٍ، عَنْ جَدَّتِهَا، أَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ قَالَتْ لَمَّا أُصِيبَ جَعْفَرٌ رَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِلَى أَهْلِهِ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّ آلَ جَعْفَرٍ قَدْ شُغِلُوا بِشَأْنِ مَيِّتِهِمْ فَاصْنَعُوا لَهُمْ طَعَامًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَمَا زَالَتْ سُنَّةً حَتَّى كَانَ حَدِيثًا فَتُرِكَ ‏.‏

Asmo bint Umays (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Jaʼfar shahid boʻlganida, Rasululloh ﷺ oʻz ahllari oldiga qaytib: «Albatta Jaʼfar oilasi oʻz marhumlari ishi bilan band boʻldilar, bas, ularga taom tayyorlab bering», dedilar.Асмо бинт Умайс (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Жаъфар шаҳид бўлганида, Расулуллоҳ ﷺ ўз аҳллари олдига қайтиб: «Албатта Жаъфар оиласи ўз марҳумлари иши билан банд бўлдилар, бас, уларга таом тайёрлаб беринг», дедилар.

وَعَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهَا: { أَنَّ فَاطِمَةَ عَلَيْهَا اَلسَّلَامُ أَوْصَتْ أَنْ يُغَسِّلَهَا عَلِيٌّ رَضِيَ اَللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ } رَوَاهُ اَلدَّارَقُطْنِيُّ 1‏ .‏

Asmo bint Umays (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Fotima (roziyallohu anho) oʻzini Ali (roziyallohu anhu) yuvishini vasiyat qildi. Doraqutniy rivoyat qilgan.Асмо бинт Умайс (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Фотима (розияллоҳу анҳо) ўзини Али (розияллоҳу анҳу) ювишини васият қилди. Дорақутний ривоят қилган.

وَعَن أَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَلَهَا: «بمَ تستَمشِينَ؟» قَالَت: بالشُّبْرمِ قَالَ: «حارٌّ حارٌّ» . قَالَتْ: ثُمَّ اسْتَمْشَيْتُ بِالسَّنَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَوْ أَنَّ شَيْئًا كَانَ فِيهِ الشِّفَاءُ مِنَ الْمَوْتِ لَكَانَ فِي السَّنَا» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيث حسن غَرِيب

Asmo bint Umays (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ undan: «Nima bilan ich yumshatasan (ich suradirasan)?» deb soʻradilar. U: «Shubrum bilan», dedi. (U zot): «Issiq, oʻtkir narsa», dedilar. (Asmo) aytdi: Soʻng men sano bilan ich yumshatdim. Shunda Nabiy ﷺ: «Agar biror narsada oʻlimdan shifo boʻlganida, u sanoda boʻlardi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir. Yaʼni ich suradiruvchi dori (haqida).Асмо бинт Умайс (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ ундан: «Нима билан ич юмшатасан (ич сурадирасан)?» деб сўрадилар. У: «Шубрум билан», деди. (У зот): «Иссиқ, ўткир нарса», дедилар. (Асмо) айтди: Сўнг мен сано билан ич юмшатдим. Шунда Набий ﷺ: «Агар бирор нарсада ўлимдан шифо бўлганида, у санода бўларди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Яъни ич сурадирувчи дори (ҳақида).

وَعَن أَسمَاء بنت عُميس قَالَتْ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ وَلَدَ جَعْفَرٍ تُسْرِعُ إِلَيْهِمُ الْعَيْنُ أَفَأَسْتَرْقِي لَهُمْ؟ قَالَ: «نَعَمْ فَإِنَّهُ لَوْ كَانَ شَيْءٌ سَابِقُ الْقَدَرِ لَسَبَقَتْهُ العينُ» . رَوَاهُ أَحْمد وَالتِّرْمِذِيّ وَابْن مَاجَه

Asmo bint Umays (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U dedi: «Ey Rasululloh, Jaʼfarning bolalariga koʻz (tegishi) tez taʼsir qiladi, ularga ruqya qildiraymi?» Shunda u zot: «Ha, zero agar biror narsa qadarni ortda qoldiradigan (undan oʻzib ketadigan) boʻlganida, koʻz (tegishi) uni ortda qoldirgan boʻlardi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu bobda Imron ibn Husayn va Buraydadan ham (rivoyatlar) bor. Bu hadis hasan sahihdir.Асмо бинт Умайс (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У деди: «Эй Расулуллоҳ, Жаъфарнинг болаларига кўз (тегиши) тез таъсир қилади, уларга руқя қилдирайми?» Шунда у зот: «Ҳа, зеро агар бирор нарса қадарни ортда қолдирадиган (ундан ўзиб кетадиган) бўлганида, кўз (тегиши) уни ортда қолдирган бўларди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу бобда Имрон ибн Ҳусайн ва Бурайдадан ҳам (ривоятлар) бор. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.

عَن أَسمَاء بنت عُمَيْس قَالَتْ: قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ أَبِي حُبَيْشٍ اسْتُحِيضَتْ مُنْذُ كَذَا وَكَذَا فَلَمْ تُصَلِّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «سُبْحَانَ اللَّهِ إِنَّ هَذَا مِنَ الشَّيْطَانِ لِتَجْلِسَ فِي مِرْكَنٍ فَإِذَا رَأَتْ صُفَارَةً فَوْقَ الْمَاءِ فَلْتَغْتَسِلْ لِلظُّهْرِ وَالْعَصْرِ غُسْلًا وَاحِدًا وَتَغْتَسِلْ لِلْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ غُسْلًا وَاحِدًا وَتَغْتَسِلْ لِلْفَجْرِ غُسْلًا وَاحِدًا وَتَوَضَّأُ فِيمَا بَيْنَ ذَلِكَ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَقَالَ: رَوَى مُجَاهِدٌ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ: لَمَّا اشْتَدَّ عَلَيْهَا الْغُسْلُ أَمَرَهَا أَنْ تَجْمَعَ بَيْنَ الصَّلَاتَيْنِ

Asmo binti Umays (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men: «Yo Rasululloh, Fotima binti Abu Hubaysh shuncha vaqtdan beri istihoza boʻlib, namoz oʻqimadi», — dedim. Rasululloh ﷺ: «Subhanalloh! Bu — shaytondandir. U bir leganda (togʻorada) oʻtirsin; suv ustida sariqlik koʻrsa, peshin va asr uchun bir marta gʻusl qilsin, shom va xufton uchun bir marta gʻusl qilsin, bomdod uchun bir marta gʻusl qilsin va ular orasida tahorat olsin», — dedilar. Abu Dovud aytdi: Mujohid Ibn Abbosdan: «Unga gʻusl ogʻir kelganda, u zot unga ikki namozni jamlashni buyurdilar», — deb rivoyat qilgan. Abu Dovud aytdi: Buni Ibrohim ham Ibn Abbosdan rivoyat qilgan; bu — Ibrohim an-Naxaʼiy va Abdulloh ibn Shaddodning soʻzidir.Асмо бинти Умайс (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен: «Ё Расулуллоҳ, Фотима бинти Абу Ҳубайш шунча вақтдан бери истиҳоза бўлиб, намоз ўқимади», — дедим. Расулуллоҳ ﷺ: «Субҳаналлоҳ! Бу — шайтондандир. У бир леганда (тоғорада) ўтирсин; сув устида сариқлик кўрса, пешин ва аср учун бир марта ғусл қилсин, шом ва хуфтон учун бир марта ғусл қилсин, бомдод учун бир марта ғусл қилсин ва улар орасида таҳорат олсин», — дедилар. Абу Довуд айтди: Мужоҳид Ибн Аббосдан: «Унга ғусл оғир келганда, у зот унга икки намозни жамлашни буюрдилар», — деб ривоят қилган. Абу Довуд айтди: Буни Иброҳим ҳам Ибн Аббосдан ривоят қилган; бу — Иброҳим ан-Нахаъий ва Абдуллоҳ ибн Шаддоднинг сўзидир.