حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيِّأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ وَرَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ عَلَى رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فِي حَائِطٍ وَهُوَ يُحَوِّلُ الْمَاءَ فَقَالَ عِنْدَكَ مَاءٌ بَاتَ اللَّيْلَةَ فِي شَنٍّ وَإِلَّا كَرَعْنَا فَقَالَ عِنْدِي مَاءٌ بَائِتٌ فَانْطَلَقَ إِلَى عَرِيشٍ فَحَلَبَ لَهُ شَاةً ثُمَّ صَبَّ عَلَيْهِ مَاءً بَائِتًا ثُمَّ سَقَاهُ وَصَنَعَ بِصَاحِبِهِ مِثْلَ ذَلِكَ
Jobir ibn Abdulloh al-Ansoriy (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ sahobalaridan bir kishi bilan ansorlardan bir kishining bogʻiga kirdilar; u suv burib turgan edi. U zot: «Sizda meshda tunab qolgan suv bormi? Boʻlmasa, ogʻiz bilan ichamiz», dedilar. U: «Menda tunab qolgan suv bor», dedi va soyaboniga borib, u zotga bir qoʻyni sogʻdi, soʻng ustiga tunab qolgan suvni quydi va u zotni sugʻordi. Hamrohlariga ham xuddi shundoq qildi.Жобир ибн Абдуллоҳ ал-Ансорий (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ саҳобаларидан бир киши билан ансорлардан бир кишининг боғига кирдилар; у сув буриб турган эди. У зот: «Сизда мешда тунаб қолган сув борми? Бўлмаса, оғиз билан ичамиз», дедилар. У: «Менда тунаб қолган сув бор», деди ва соябонига бориб, у зотга бир қўйни соғди, сўнг устига тунаб қолган сувни қуйди ва у зотни суғорди. Ҳамроҳларига ҳам худди шундоқ қилди.