حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيُّ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُوجِبَتَانِ مَنْ لَقِيَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَلَا يُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ وَمَنْ لَقِيَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَهُوَ مُشْرِكٌ دَخَلَ النَّارَ
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan, Nabiy ﷺ dan rivoyat qilinadi: «Ikki vojib qiluvchi (narsa) bor: kim Alloh azza va jallaga Unga hech narsani sherik qilmagan holda roʻbaroʻ boʻlsa, jannatga kiradi; kim Alloh azza va jallaga mushrik holida roʻbaroʻ boʻlsa, doʻzaxga kiradi».Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан, Набий ﷺ дан ривоят қилинади: «Икки вожиб қилувчи (нарса) бор: ким Аллоҳ азза ва жаллага Унга ҳеч нарсани шерик қилмаган ҳолда рўбарў бўлса, жаннатга киради; ким Аллоҳ азза ва жаллага мушрик ҳолида рўбарў бўлса, дўзахга киради».