حَدَّثَنَا مُوسَى حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ قَالَسَأَلْتُ جَابِرًا عَنْ الرَّجُلِ يُوَالِي مَوَالِيَ الرَّجُلِ بِغَيْرِ إِذْنِهِ فَقَالَ كَتَبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى كُلِّ بَطْنٍ عُقُولَهُمْ ثُمَّ كَتَبَ أَنَّهُ لَا يَحِلُّ أَنْ يُوَالِيَ مَوَالِيَ رَجُلٍ بِغَيْرِ إِذْنِهِ
Abuz-Zubayr (rahimahulloh) aytdi: Jobirdan kishining boshqa kishining mavlolari bilan uning iznisiz valo (bogʻlanish) qilishi haqida soʻradim. U aytdi: Nabiy ﷺ har bir batn (urugʻ) zimmasiga ularning diyatlarini yozdilar, soʻng kishining mavlolari bilan uning iznisiz valo qilish halol emasligini yozdilar.Абуз-Зубайр (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Жобирдан кишининг бошқа кишининг мавлолари билан унинг изнисиз вало (боғланиш) қилиши ҳақида сўрадим. У айтди: Набий ﷺ ҳар бир батн (уруғ) зиммасига уларнинг диятларини ёздилар, сўнг кишининг мавлолари билан унинг изнисиз вало қилиш ҳалол эмаслигини ёздилар.