حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ غَزِيَّةَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ رَجُلًا قَدِمَ مِنْ جَيْشَانَ وَجَيْشَانُ مِنْ الْيَمَنِ فَسَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ شَرَابٍ يَشْرَبُونَهُ بِأَرْضِهِمْ مِنْ الذُّرَةِ يُقَالُ لَهُ الْمِزْرُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمُسْكِرٌ هُوَ قَالَ نَعَمْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُلُّ مُسْكِرٍ حَرَامٌ وَإِنَّ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ عَهْدًا لِمَنْ يَشْرَبُ الْمُسْكِرَ أَنْ يَسْقِيَهُ مِنْ طِينَةِ الْخَبَالِ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا طِينَةُ الْخَبَالِ قَالَ عَرَقُ أَهْلِ النَّارِ أَوْ عُصَارَةُ أَهْلِ النَّارِ
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Jayshondan — Jayshon esa Yamandadir — bir kishi kelib, Nabiy ﷺdan oʻz yurtlarida joʻxoridan tayyorlanadigan, ‹mizr› deb ataladigan bir ichimlik haqida soʻradi. Shunda Rasululloh ﷺ: «U mast qiladimi?» — dedilar. U: «Ha», — dedi. Rasululloh ﷺ: «Har qanday mast qiluvchi narsa haromdir. Albatta, Aziz va Jalil Alloh mast qiluvchini ichgan kishiga tinat al-xabaldan ichirishni oʻz zimmasiga olgan», — dedilar. Ular: «Yo Rasululloh! Tinat al-xabal nima?» — deyishdi. U zot: «Doʻzax ahlining teri yoki doʻzax ahlining sharbatidir», — dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Жайшондан — Жайшон эса Ямандадир — бир киши келиб, Набий ﷺдан ўз юртларида жўхоридан тайёрланадиган, ‹мизр› деб аталадиган бир ичимлик ҳақида сўради. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «У маст қиладими?» — дедилар. У: «Ҳа», — деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳар қандай маст қилувчи нарса ҳаромдир. Албатта, Азиз ва Жалил Аллоҳ маст қилувчини ичган кишига тинат ал-хабалдан ичиришни ўз зиммасига олган», — дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ! Тинат ал-хабал нима?» — дейишди. У зот: «Дўзах аҳлининг тери ёки дўзах аҳлининг шарбатидир», — дедилар.