حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْهِ السَّكِينَةُ وَأَوْضَعَ فِي وَادِي مُحَسِّرٍ وَأَرَاهُمْ مِثْلَ حَصَا الْخَذْفِ وَأَمَرَهُمْ بِالسَّكِينَةِ وَقَالَ لِتَأْخُذْ أُمَّتِي مَنَاسِكَهَا فَإِنِّي لَا أَدْرِي لَعَلِّي لَا أَلْقَاهُمْ بَعْدَ عَامِي هَذَا
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ (Arafotdan) sokinlik bilan qaytdilar, Muhassir vodiysida esa tezlashdilar. Ularga xazaf toshlariday mayda toshlarni koʻrsatdilar va ularni sokinlikka buyurdilar hamda: «Ummatim oʻz manosiklarini olsin, chunki men bilmayman, shoyad bu yilimdan keyin ularni uchratmasam», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ (Арафотдан) сокинлик билан қайтдилар, Муҳассир водийсида эса тезлашдилар. Уларга хазаф тошларидай майда тошларни кўрсатдилар ва уларни сокинликка буюрдилар ҳамда: «Умматим ўз маносикларини олсин, чунки мен билмайман, шояд бу йилимдан кейин уларни учратмасам», дедилар.