حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْهِ السَّكِينَةُ وَأَوْضَعَ فِي وَادِي مُحَسِّرٍ فَأَرَاهُمْ مِثْلَ حَصَى الْخَذْفِ وَأَمَرَهُمْ بِالسَّكِينَةِ وَقَالَ لِتَأْخُذْ أُمَّتِي مَنْسَكَهَا فَإِنِّي لَا أَدْرِي لَعَلِّي لَا أَلْقَاهُمْ بَعْدَ عَامِهِمْ هَذَا
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ sokinlik bilan qaytdilar, Muhassir vodiysida esa tezlashdilar. Ularga xazf toshchalari kabi (mayda) toshlarni koʻrsatdilar va ularni sokinlikka buyurdilar. Soʻng: «Ummatim oʻz haj amallarini (mendan) olib qolsin, chunki men bilmayman, balki shu yillaridan keyin ularni uchratmasman», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ сокинлик билан қайтдилар, Муҳассир водийсида эса тезлашдилар. Уларга хазф тошчалари каби (майда) тошларни кўрсатдилар ва уларни сокинликка буюрдилар. Сўнг: «Умматим ўз ҳаж амалларини (мендан) олиб қолсин, чунки мен билмайман, балки шу йилларидан кейин уларни учратмасман», дедилар.