حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرًا يَقُولُكَانَ مُعَاذٌ يُصَلِّي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ يَرْجِعُ فَيَؤُمُّ قَوْمَهُ قَالَ فَصَلَّى بِهِمْ مَرَّةً الْعِشَاءَ فَقَرَأَ سُورَةَ الْبَقَرَةِ فَعَمَدَ رَجُلٌ فَانْصَرَفَ فَكَانَ مُعَاذٌ يَنَالُ مِنْهُ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ فَتَّانٌ فَتَّانٌ أَوْ قَالَ فَاتِنٌ فَاتِنٌ فَاتِنٌ وَأَمَرَهُ بِسُورَتَيْنِ مِنْ أَوْسَطِ الْمُفَصَّلِقَالَ عَمْرٌو لَا أَحْفَظُهُمَا
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) aytdi: Muoz Rasululloh ﷺ bilan namoz oʻqir, soʻng qaytib oʻz qavmiga imomlik qilar edi. (Jobir) aytdi: Bir marta u ularga xufton namozini oʻqib, Baqara surasini qiroat qildi. Shunda bir kishi (namozdan) chiqib ketdi, Muoz esa uni yomonlab gapira boshladi. Bu (xabar) Nabiy ﷺ ga yetdi. Shunda u zot: «Fitnachi, fitnachi!» — yoki: «Fitnaga soluvchi, fitnaga soluvchi, fitnaga soluvchi!» — dedilar va unga mufassalning oʻrtasidan ikki surani (oʻqishni) buyurdilar. Amr aytdi: Men u ikkovini yodda saqlay olmadim.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо) айтди: Муоз Расулуллоҳ ﷺ билан намоз ўқир, сўнг қайтиб ўз қавмига имомлик қилар эди. (Жобир) айтди: Бир марта у уларга хуфтон намозини ўқиб, Бақара сурасини қироат қилди. Шунда бир киши (намоздан) чиқиб кетди, Муоз эса уни ёмонлаб гапира бошлади. Бу (хабар) Набий ﷺ га етди. Шунда у зот: «Фитначи, фитначи!» — ёки: «Фитнага солувчи, фитнага солувчи, фитнага солувчи!» — дедилар ва унга муфассалнинг ўртасидан икки сурани (ўқишни) буюрдилар. Амр айтди: Мен у икковини ёдда сақлай олмадим.