حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ وَرَوْحٌ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يُحَدِّثُ عَنْ حَجَّةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَفَأَمَرَنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَحْلَلْنَا أَنْ نُهْدِيَ وَيَجْتَمِعُ النَّفَرُ مِنَّا فِي الْبَدَنَةِ وَذَلِكَ حِينَ أَمَرَهُمْ أَنْ يَحِلُّوا مِنْ حَجَّتِهِمْ
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) Nabiy ﷺning hajlari haqida hadis aytib, shunday dedi: Nabiy ﷺ bizga ehromdan chiqqanimizda qurbonlik (hadiy) soʻyishni va bir necha kishimiz bitta tuyada sherik boʻlishni buyurdilar. Bu — u zot ularga hajlaridan (ehromdan) chiqishni buyurgan vaqtlarida boʻlgan edi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо) Набий ﷺнинг ҳажлари ҳақида ҳадис айтиб, шундай деди: Набий ﷺ бизга эҳромдан чиққанимизда қурбонлик (ҳадий) сўйишни ва бир неча кишимиз битта туяда шерик бўлишни буюрдилар. Бу — у зот уларга ҳажларидан (эҳромдан) чиқишни буюрган вақтларида бўлган эди.