حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا الْأَسْوَدُ بْنُ قَيْسٍ عَنْ نُبَيْحٍ الْعَنَزِيِّ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ إِلَى الْمُشْرِكِينَ لِيُقَاتِلَهُمْ وَقَالَ لِي أَبِي عَبْدُ اللَّهِ يَا جَابِرُ لَا عَلَيْكَ أَنْ تَكُونَ فِي نَظَّارِي أَهْلِ الْمَدِينَةِ حَتَّى تَعْلَمَ إِلَى مَا يَصِيرُ أَمْرُنَا فَإِنِّي وَاللَّهِ لَوْلَا أَنِّي أَتْرُكُ بَنَاتٍ لِي بَعْدِي لَأَحْبَبْتُ أَنْ تُقْتَلَ بَيْنَ يَدَيَّ قَالَ فَبَيْنَمَا أَنَا فِي النَّظَّارِينَ إِذْ جَاءَتْ عَمَّتِي بِأَبِي وَخَالِي عَادِلَتَهُمَا عَلَى نَاضِحٍ فَدَخَلَتْ بِهِمَا الْمَدِينَةَ لِتَدْفِنَهُمَا فِي مَقَابِرِنَا إِذْ لَحِقَ رَجُلٌ يُنَادِي أَلَا إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَرْجِعُوا بِالْقَتْلَى فَتَدْفِنُوهَا فِي مَصَارِعِهَا حَيْثُ قُتِلَتْ فَرَجَعْنَا بِهِمَا فَدَفَنَّاهُمَا حَيْثُ قُتِلَا فَبَيْنَمَا أَنَا فِي خِلَافَةِ مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ إِذْ جَاءَنِي رَجُلٌ فَقَالَ يَا جَابِرُ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ وَاللَّهِ لَقَدْ أَثَارَ أَبَاكَ عَمَلُ مُعَاوِيَةَ فَبَدَا فَخَرَجَ طَائِفَةٌ مِنْهُ فَأَتَيْتُهُ فَوَجَدْتُهُ عَلَى النَّحْوِ الَّذِي دَفَنْتُهُ لَمْ يَتَغَيَّرْ إِلَّا مَا لَمْ يَدَعْ الْقَتْلُ أَوْ الْقَتِيلُ فَوَارَيْتُهُ قَالَ وَتَرَكَ أَبِي عَلَيْهِ دَيْنًا مِنْ التَّمْرِ فَاشْتَدَّ
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ mushriklar bilan jang qilish uchun Madinadan chiqdilar. Otam Abdulloh menga: «Ey Jobir, ishimiz nima bilan tugashini bilguningcha Madina ahlining tomoshabinlari orasida boʻlishingda zarar yoʻq. Alloh haqi, agar ortimda qizlarimni qoldirayotgan boʻlmaganimda, sening koʻz oldimda oʻldirilishingni yaxshi koʻrardim», dedi. Men tomoshabinlar orasida turganimda, ammam otam bilan togʻamni suv tashiydigan tuyaga yonma-yon ortib olib keldi va ikkovini qabristonimizga koʻmish uchun Madinaga kiritdi. Shunda bir kishi yetib kelib: «Ogoh boʻlinglar! Nabiy ﷺ sizlarga oʻldirilganlarni qaytarib, oʻzlari oʻldirilgan joyga, yiqilgan yerlariga koʻmishingizni buyurdilar», deb nido qildi. Biz ikkovini qaytardik va oʻldirilgan joylarida koʻmdik. Muoviya ibn Abu Sufyon xalifaligi paytida oldimga bir kishi kelib: «Ey Jobir ibn Abdulloh, Alloh haqi, Muoviyaning ishchilari otangning (qabrini) qoʻzgʻab yuborishibdi, u ochilib, bir qismi chiqib qolibdi», dedi. Men uning oldiga bordim va uni koʻmganimdek holatda topdim: oʻldirilgan kishida qoladigan (yara)dan boshqa hech narsa oʻzgarmagan edi. Men uni yana koʻmdim. (Jobir) aytdi: Otam oʻz zimmasida xurmodan qarz qoldirgan edi, (qarz egasi) esa qattiqlik qildi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ мушриклар билан жанг қилиш учун Мадинадан чиқдилар. Отам Абдуллоҳ менга: «Эй Жобир, ишимиз нима билан тугашини билгунингча Мадина аҳлининг томошабинлари орасида бўлишингда зарар йўқ. Аллоҳ ҳақи, агар ортимда қизларимни қолдираётган бўлмаганимда, сенинг кўз олдимда ўлдирилишингни яхши кўрардим», деди. Мен томошабинлар орасида турганимда, аммам отам билан тоғамни сув ташийдиган туяга ёнма-ён ортиб олиб келди ва икковини қабристонимизга кўмиш учун Мадинага киритди. Шунда бир киши етиб келиб: «Огоҳ бўлинглар! Набий ﷺ сизларга ўлдирилганларни қайтариб, ўзлари ўлдирилган жойга, йиқилган ерларига кўмишингизни буюрдилар», деб нидо қилди. Биз икковини қайтардик ва ўлдирилган жойларида кўмдик. Муовия ибн Абу Суфён халифалиги пайтида олдимга бир киши келиб: «Эй Жобир ибн Абдуллоҳ, Аллоҳ ҳақи, Муовиянинг ишчилари отангнинг (қабрини) қўзғаб юборишибди, у очилиб, бир қисми чиқиб қолибди», деди. Мен унинг олдига бордим ва уни кўмганимдек ҳолатда топдим: ўлдирилган кишида қоладиган (яра)дан бошқа ҳеч нарса ўзгармаган эди. Мен уни яна кўмдим. (Жобир) айтди: Отам ўз зиммасида хурмодан қарз қолдирган эди, (қарз эгаси) эса қаттиқлик қилди.