حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ عَامِرِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ أُمَيَّةَقَالَ الطَّاعُونُ وَالْبَطْنُ وَالْغَرَقُ وَالنُّفَسَاءُ شَهَادَةٌقَالَ سُلَيْمَانُ حَدَّثَنَا بِهِ يَعْنِي أَبَا عُثْمَانَ مِرَارًا وَرَفَعَهُ مَرَّةً إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Safvon ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Toun, qorin dardi, suvga gʻarq boʻlish va nifos — shahidlikdir». Sulaymon aytdi: Abu Usmon buni bizga bir necha marta aytdi va bir marta uni Nabiy ﷺga koʻtardi.Сафвон ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Тоун, қорин дарди, сувга ғарқ бўлиш ва нифос — шаҳидликдир». Сулаймон айтди: Абу Усмон буни бизга бир неча марта айтди ва бир марта уни Набий ﷺга кўтарди.