قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ عَنْ خَالِهِ مُسَافِعٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ أُمِّ مَنْصُورٍ قَالَتْ أَخْبَرَتْنِي امْرَأَةٌ مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ وَلَدَتْ عَامَّةَ أَهْلِ دَارِنَاأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى عُثْمَانَ بْنِ طَلْحَةَ وَقَالَ مَرَّةً إِنَّهَا سَأَلَتْ عُثْمَانَ بْنَ طَلْحَةَ لِمَ دَعَاكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنِّي كُنْتُ رَأَيْتُ قَرْنَيْ الْكَبْشِ حِينَ دَخَلْتُ الْبَيْتَ فَنَسِيتُ أَنْ آمُرَكَ أَنْ تُخَمِّرَهُمَا فَخَمِّرْهُمَا فَإِنَّهُ لَا يَنْبَغِي أَنْ يَكُونَ فِي الْبَيْتِ شَيْءٌ يَشْغَلُ الْمُصَلِّيَقَالَ سُفْيَانُ لَمْ تَزَلْ قَرْنَا الْكَبْشِ فِي الْبَيْتِ حَتَّى احْتَرَقَ الْبَيْتُ فَاحْتَرَقَا

Rasululloh ﷺ Usmon ibn Talhaga (odam) yubordilar. (Rovi) bir marta shunday dedi: U (ayol) Usmon ibn Talhadan: «Nabiy ﷺ seni nega chaqirdilar?» deb soʻradi. U: «Nabiy ﷺ menga: ‹Men Baytga kirganimda qoʻchqorning ikki shoxini koʻrgan edim; senga ularni yopib qoʻyishni buyurishni unutibman. Ularni yopib qoʻy, chunki Baytda namoz oʻquvchini chalgʻitadigan biror narsa boʻlishi joiz emas›, dedilar», dedi. Sufyon aytdi: Qoʻchqorning ikki shoxi Bayt yonguncha Baytda turdi, soʻng ular ham yonib ketdi.Расулуллоҳ ﷺ Усмон ибн Талҳага (одам) юбордилар. (Рови) бир марта шундай деди: У (аёл) Усмон ибн Талҳадан: «Набий ﷺ сени нега чақирдилар?» деб сўради. У: «Набий ﷺ менга: ‹Мен Байтга кирганимда қўчқорнинг икки шохини кўрган эдим; сенга уларни ёпиб қўйишни буюришни унутибман. Уларни ёпиб қўй, чунки Байтда намоз ўқувчини чалғитадиган бирор нарса бўлиши жоиз эмас›, дедилар», деди. Суфён айтди: Қўчқорнинг икки шохи Байт ёнгунча Байтда турди, сўнг улар ҳам ёниб кетди.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ عَنْ خَالِهِ مُسَافِعٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ أُمِّ مَنْصُورٍ قَالَتْ أَخْبَرَتْنِي امْرَأَةٌ مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ وَلَّدَتْ عَامَّةَ أَهْلِ دَارِنَاأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى عُثْمَانَ بْنِ طَلْحَةَ وَقَالَ مَرَّةً إِنَّهَا سَأَلَتْ عُثْمَانَ لِمَ دَعَاكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنِّي كُنْتُ رَأَيْتُ قَرْنَيْ الْكَبْشِ حَيْثُ دَخَلْتُ الْبَيْتَ فَنَسِيتُ أَنْ آمُرَكَ أَنْ تُخَمِّرَهُمَا فَخَمِّرْهُمَا فَإِنَّهُ لَا يَنْبَغِي أَنْ يَكُونَ فِي الْبَيْتِ شَيْءٌ يَشْغَلُ الْمُصَلِّيَقَالَ سُفْيَانُ لَمْ يَزَلْ قَرْنَا الْكَبْشِ فِي الْبَيْتِ حَتَّى احْتَرَقَ الْبَيْتُ فَاحْتَرَقَا هَذَا آخِرُ حَدِيثِ

Safiyya binti Shayba — Mansurning onasi — aytdi: Menga Bani Sulaymdan boʻlgan, uyimiz ahlining koʻpini tugʻdirgan bir ayol xabar berdi: Rasululloh ﷺ Usmon ibn Talhaga (odam) yubordilar. (Roviy) bir marta: U Usmondan: «Nabiy ﷺ seni nega chaqirdilar?» deb soʻradi, dedi. U: «U zot: ‹Men Baytga kirganimda qoʻchqorning ikki shoxini koʻrgan edim, senga ularni yopishni buyurishni unutibman; bas, ularni yopib qoʻy. Chunki Baytda namoz oʻquvchini mashgʻul qiladigan biror narsa boʻlishi joiz emas›, dedilar», dedi. Sufyon aytdi: Qoʻchqorning ikki shoxi Bayt yonib ketguncha Baytda turdi, soʻng ular ham yonib ketdi. Bu — hadisning oxiri.Сафийя бинти Шайба — Мансурнинг онаси — айтди: Менга Бани Сулаймдан бўлган, уйимиз аҳлининг кўпини туғдирган бир аёл хабар берди: Расулуллоҳ ﷺ Усмон ибн Талҳага (одам) юбордилар. (Ровий) бир марта: У Усмондан: «Набий ﷺ сени нега чақирдилар?» деб сўради, деди. У: «У зот: ‹Мен Байтга кирганимда қўчқорнинг икки шохини кўрган эдим, сенга уларни ёпишни буюришни унутибман; бас, уларни ёпиб қўй. Чунки Байтда намоз ўқувчини машғул қиладиган бирор нарса бўлиши жоиз эмас›, дедилар», деди. Суфён айтди: Қўчқорнинг икки шохи Байт ёниб кетгунча Байтда турди, сўнг улар ҳам ёниб кетди. Бу — ҳадиснинг охири.