حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ وَأَبُو كَامِلٍ وَعَفَّانُ قَالُوا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ عَفَّانُ فِي حَدِيثِهِ قَالَ أَخْبَرَنَا أَنَسُ بْنُ سِيرِينَ عَنْ أَبِي مِجْلَزٍ عَنْ حَفْصَةَأَنَّ عُطَارِدَ بْنَ حَاجِبٍ قَدِمَ مَعَهُ ثَوْبُ دِيبَاجٍ كَسَاهُ إِيَّاهُ كِسْرَى فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ اشْتَرَيْتَهُ فَقَالَ إِنَّمَا يَلْبَسُهُ مَنْ لَا خَلَاقَ لَهُ
Hafsa (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Utorid ibn Hojib keldi, uning yonida Kisro unga kiydirgan bir dibo (shoyi) kiyim bor edi. Shunda Umar: «Yo Rasululloh, uni sotib olsangiz edi», dedi. U zot: «Uni faqat (oxiratdan) nasibasi yoʻq kishi kiyadi», dedilar.Ҳафса (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Уторид ибн Ҳожиб келди, унинг ёнида Кисро унга кийдирган бир дибо (шойи) кийим бор эди. Шунда Умар: «Ё Расулуллоҳ, уни сотиб олсангиз эди», деди. У зот: «Уни фақат (охиратдан) насибаси йўқ киши кияди», дедилар.