قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبَّادٌ يَعْنِي ابْنَ رَاشِدٍ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي سَلِيطٍ أَنَّهُمَرَّ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ قَاعِدٌ عَلَى بَابِ مَسْجِدِهِ مُحْتَبٍ وَعَلَيْهِ ثَوْبٌ لَهُ قِطْرٌ لَيْسَ عَلَيْهِ ثَوْبٌ غَيْرَهُ وَهُوَ يَقُولُ الْمُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِمِ لَا يَظْلِمُهُ وَلَا يَخْذُلُهُ ثُمَّ أَشَارَ بِيَدِهِ إِلَى صَدْرِهِ يَقُولُ التَّقْوَى هَاهُنَا التَّقْوَى هَاهُنَا
U Rasululloh ﷺning yonlaridan oʻtdi; u zot masjidlari eshigi oldida tizzalarini quchoqlab oʻtirgan, ustlarida qitriy bir kiyim boʻlib, undan boshqa kiyimlari yoʻq edi. U zot: «Musulmon — musulmonning birodaridir, unga zulm qilmaydi va uni xor qilmaydi», der edilar. Soʻng qoʻllari bilan koʻkraklariga ishora qilib: «Taqvo mana shu yerda, taqvo mana shu yerda», dedilar.У Расулуллоҳ ﷺнинг ёнларидан ўтди; у зот масжидлари эшиги олдида тиззаларини қучоқлаб ўтирган, устларида қитрий бир кийим бўлиб, ундан бошқа кийимлари йўқ эди. У зот: «Мусулмон — мусулмоннинг биродаридир, унга зулм қилмайди ва уни хор қилмайди», дер эдилар. Сўнг қўллари билан кўкракларига ишора қилиб: «Тақво мана шу ерда, тақво мана шу ерда», дедилар.