حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ رَاشِدٍ قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ يَقُولُ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ بَنِي سَلِيطٍأَنَّهُ مَرَّ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ جَالِسٌ عَلَى بَابِ الْمَسْجِدِ وَعَلَيْهِ ثَوْبٌ قِطْرِيٌّ لَيْسَ عَلَيْهِ غَيْرُهُ مُحْتَبٍ بِهِ وَهُوَ يَقُولُ الْمُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِمِ لَا يَظْلِمُهُ وَلَا يَخْذُلُهُ التَّقْوَى هَاهُنَا وَيُشِيرُ بِيَدِهِ إِلَى صَدْرِهِ
Hasan aytdi: Menga Banu Salitdan boʻlgan bir kishi rivoyat qildiki, u Rasululloh ﷺning yonlaridan oʻtdi. U zot masjid eshigi oldida oʻtirgan, egnilarida qitriy matodan boshqa hech narsa yoʻq, uni oʻzlariga oʻrab olgan edilar va: «Musulmon musulmonning birodaridir: unga zulm qilmaydi va uni tashlab qoʻymaydi. Taqvo mana shu yerda», der edilar va qoʻllari bilan koʻkraklariga ishora qilardilar.Ҳасан айтди: Менга Бану Салитдан бўлган бир киши ривоят қилдики, у Расулуллоҳ ﷺнинг ёнларидан ўтди. У зот масжид эшиги олдида ўтирган, эгниларида қитрий матодан бошқа ҳеч нарса йўқ, уни ўзларига ўраб олган эдилар ва: «Мусулмон мусулмоннинг биродаридир: унга зулм қилмайди ва уни ташлаб қўймайди. Тақво мана шу ерда», дер эдилар ва қўллари билан кўкракларига ишора қилардилар.