قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ عَاصِمٍ الْعَنَزِيِّ عَنِ ابْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ عَنْ أَبِيهِ و قَالَ يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ دَخَلَ فِي صَلَاةٍ فَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا الْحَمْدُ لِلَّهِ بُكْرَةً وَأَصِيلًا ثَلَاثًا سُبْحَانَ اللَّهِ بُكْرَةً وَأَصِيلًا ثَلَاثًا اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ مِنْ هَمْزِهِ وَنَفْخِهِ وَنَفْثِهِقَالَ عُمَرُ وَهَمْزُهُ الْمُوتَةُ وَنَفْخُهُ الْكِبْرُ وَنَفْثُهُ الشِّعْرُ
Jubayr ibn Mutʼim (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺni namozga kirganlarida koʻrdim. U zot: «Allohu akbaru kabiron, Allohu akbaru kabiron, Allohu akbaru kabiron», «al-hamdu lillahi bukratan va asilan» (uch marta), «subhanallohi bukratan va asilan» (uch marta), «Allohumma inniy aʼuzu bika minash-shaytonir-rojimi, min hamzihi va nafxihi va nafsihi», dedilar. Umar aytdi: Uning hamzi — moʻta, nafxi — kibr, nafsi esa sheʼrdir.Жубайр ибн Мутъим (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺни намозга кирганларида кўрдим. У зот: «Аллоҳу акбару кабирон, Аллоҳу акбару кабирон, Аллоҳу акбару кабирон», «ал-ҳамду лиллаҳи букратан ва асилан» (уч марта), «субҳаналлоҳи букратан ва асилан» (уч марта), «Аллоҳумма инний аъузу бика минаш-шайтонир-рожими, мин ҳамзиҳи ва нафхиҳи ва нафсиҳи», дедилар. Умар айтди: Унинг ҳамзи — мўта, нафхи — кибр, нафси эса шеърдир.