حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ الْوَرَكَانِيُّ، أَنْبَأَنَا أَبُو شِهَابٍ الْحَنَّاطُ عَبْدُ رَبِّهِ بْنُ نَافِعٍ، عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ أَرْطَاةَ، عَنْ أَبِي يَعْلَى، عَنْ مُحَمَّدِ ابْنِ الْحَنَفِيَّةِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ لَمَّا أَعْيَانِي أَمْرُ الْمَذْيِ أَمَرْتُ الْمِقْدَادَ أَنْ يَسْأَلَ عَنْهُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ فِيهِ الْوُضُوءُ اسْتِحْيَاءً مِنْ أَجْلِ فَاطِمَةَ.
Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Mazi ishi menga ogʻir kelgach, Miqdodga buni Rasululloh ﷺdan soʻrashni buyurdim. U zot: ‹Unda taharat bor›, dedilar. Men Fotima uchun uyalganim sababli oʻzim soʻramadim», dedi.Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мази иши менга оғир келгач, Миқдодга буни Расулуллоҳ ﷺдан сўрашни буюрдим. У зот: ‹Унда таҳарат бор›, дедилар. Мен Фотима учун уялганим сабабли ўзим сўрамадим», деди.