حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَبِيدَةَ، عَنْ عَلِيٍّ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَوْمَ الْخَنْدَقِ شَغَلُونَا عَنْ الصَّلَاةِ الْوُسْطَى حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ أَوْ كَادَتْ الشَّمْسُ أَنْ تَغْرُبَ مَلَأَ اللَّهُ أَجْوَافَهُمْ أَوْ قُبُورَهُمْ نَارًا.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Xandaq kuni: «Ular bizni oʻrta namozdan quyosh botguncha — yoki quyosh botay deb qolguncha — mashgʻul qilib qoʻyishdi. Alloh ularning ichlarini — yoki qabrlarini — oʻt bilan toʻldirsin», dedilar.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Хандақ куни: «Улар бизни ўрта намоздан қуёш ботгунча — ёки қуёш ботай деб қолгунча — машғул қилиб қўйишди. Аллоҳ уларнинг ичларини — ёки қабрларини — ўт билан тўлдирсин», дедилар.