حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي أَيُّوبَ حَدَّثَنِي زُهْرَةُ بْنُ مَعْبَدٍ عَنْ ابْنِ عَمٍّ لَهُ أَخِي أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَ عُقْبَةَ بْنَ عَامِرٍ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ ثُمَّ رَفَعَ نَظَرَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ فُتِحَتْ لَهُ ثَمَانِيَةُ أَبْوَابٍ مِنْ الْجَنَّةِ يَدْخُلُ مِنْ أَيِّهَا شَاءَ
Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)ning shunday deyayotganini eshitdi: Rasululloh ﷺ dedilar: «Kim tahorat olib, tahoratni chiroyli qilsa, soʻng nazarini osmonga koʻtarib: ‹Ashhadu an la ilaha illalloh vahdahu la sharika lah, va anna Muhammadan abduhu va rasuluh›, desa, unga jannatdan sakkizta eshik ochiladi, ularning qaysisidan xohlasa, oʻshandan kiradi».Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу)нинг шундай деяётганини эшитди: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Ким таҳорат олиб, таҳоратни чиройли қилса, сўнг назарини осмонга кўтариб: ‹Ашҳаду ан ла илаҳа иллаллоҳ ваҳдаҳу ла шарика лаҳ, ва анна Муҳаммадан абдуҳу ва расулуҳ›, деса, унга жаннатдан саккизта эшик очилади, уларнинг қайсисидан хоҳласа, ўшандан киради».