Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bizga tuyalarni boqish (vazifasi) yuklangan edi. Bas, mening navbatim keldi va men ularni kechqurun (oʻtloqdan) haydab keldim. Shunda men Rasululloh ﷺni — turib, odamlarga hadis aytayotgan holda — topdim. Bas, men Uning soʻzidan (shuni) ilgab oldim: «Qaysi bir musulmon tahorat qilib, tahoratini goʻzal qilsa-da, soʻng turib, ikki rakaat (namoz) oʻqisa — qalbi va yuzi bilan ularga yuzlangan holda —, albatta unga jannat vojib boʻladi». (Roviy) dedi: Shunda men: «Bu nima degan goʻzal (soʻz)!» dedim. Shu payt oldimdagi bir soʻzlovchi: «Undan oldingi (soʻz) undan-da goʻzalroqdir», dedi. Men qaradim — bu Umar ibn Xattob edi. U dedi: «Albatta men seni hozirgina kelganingni koʻrdim. (Paygʻambar ﷺ ): ‹Sizlardan hech bir kishi tahorat qilib, tahoratni mukammal qilsa, soʻng: «Ashhadu an la ilaha illalloh va ashhadu anna Muhammadan abduhu va rasuluhu» desa, illo unga jannatning sakkiz eshigi ochiladi — ularning qaysisidan xohlasa, oʻshandan kiradi›, dedilar».Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бизга туяларни боқиш (вазифаси) юкланган эди. Бас, менинг навбатим келди ва мен уларни кечқурун (ўтлоқдан) ҳайдаб келдим. Шунда мен Расулуллоҳ ﷺни — туриб, одамларга ҳадис айтаётган ҳолда — топдим. Бас, мен Унинг сўзидан (шуни) илгаб олдим: «Қайси бир мусулмон таҳорат қилиб, таҳоратини гўзал қилса-да, сўнг туриб, икки ракаат (намоз) ўқиса — қалби ва юзи билан уларга юзланган ҳолда —, албатта унга жаннат вожиб бўлади». (Ровий) деди: Шунда мен: «Бу нима деган гўзал (сўз)!» дедим. Шу пайт олдимдаги бир сўзловчи: «Ундан олдинги (сўз) ундан-да гўзалроқдир», деди. Мен қарадим — бу Умар ибн Хаттоб эди. У деди: «Албатта мен сени ҳозиргина келганингни кўрдим. (Пайғамбар ﷺ ): ‹Сизлардан ҳеч бир киши таҳорат қилиб, таҳоратни мукаммал қилса, сўнг: «Ашҳаду ан ла илаҳа иллаллоҳ ва ашҳаду анна Муҳаммадан абдуҳу ва расулуҳу» деса, илло унга жаннатнинг саккиз эшиги очилади — уларнинг қайсисидан хоҳласа, ўшандан киради›, дедилар».