حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا لَيْثٌ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ الْجُهَنِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ يَوْمًا فَصَلَّى عَلَى أَهْلِ أُحُدٍ صَلَاتَهُ عَلَى الْمَيِّتِ ثُمَّ خَرَجَ إِلَى الْمِنْبَرِ فَقَالَ إِنِّي فَرَطٌ لَكُمْ وَأَنَا شَهِيدٌ عَلَيْكُمْ وَإِنِّي وَاللَّهِ لَأَنْظُرُ إِلَى حَوْضِي الْآنَ وَإِنِّي قَدْ أُعْطِيتُ مَفَاتِيحَ خَزَائِنِ الْأَرْضِ وَإِنِّي وَاللَّهِ مَا أَخَافُ عَلَيْكُمْ أَنْ تُشْرِكُوا بَعْدِي وَلَكِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ أَنْ تَنَافَسُوا فِيهَا
Uqba ibn Omir al-Juhaniy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bir kuni chiqib, Uhud (shahidlari) ahliga — xuddi mayyitga (oʻqilgandek) — namoz oʻqidilar, soʻng minbarga chiqib: «Men sizlarning (oldin ketgan) peshvongizman va sizlarga guvohman. Allohga qasamki, men hozir oʻz havzimga qarab turibman; menga yer xazinalarining kalitlari berildi. Allohga qasamki, men sizlarning mendan keyin shirk keltirishingizdan qoʻrqmayman; lekin men sizlarning u (dunyo) borasida musobaqalashishingizdan qoʻrqaman», dedilar.Уқба ибн Омир ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бир куни чиқиб, Уҳуд (шаҳидлари) аҳлига — худди маййитга (ўқилгандек) — намоз ўқидилар, сўнг минбарга чиқиб: «Мен сизларнинг (олдин кетган) пешвонгизман ва сизларга гувоҳман. Аллоҳга қасамки, мен ҳозир ўз ҳавзимга қараб турибман; менга ер хазиналарининг калитлари берилди. Аллоҳга қасамки, мен сизларнинг мендан кейин ширк келтиришингиздан қўрқмайман; лекин мен сизларнинг у (дунё) борасида мусобақалашишингиздан қўрқаман», дедилар.