حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سُفْيَانَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَجُلًا قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي أَمْرًا فِي الْإِسْلَامِ لَا أَسْأَلُ عَنْهُ أَحَدًا بَعْدَكَ قَالَ قُلْ آمَنْتُ بِاللَّهِ ثُمَّ اسْتَقِمْ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَيَّ شَيْءٍ أَتَّقِي قَالَ فَأَشَارَ بِيَدِهِ إِلَى لِسَانِهِ
Sufyon ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi: «Ey Allohning Rasuli, menga Islom haqida shunday bir ish haqida xabar beringki, undan keyin u haqda Sizdan boshqa hech kimdan soʻramay», dedi. U zot: «‹Allohga iymon keltirdim› deb ayt, soʻng mustahkam tur», dedilar. U: «Ey Allohning Rasuli, nimadan saqlanay?» dedi. Shunda u zot qoʻllari bilan oʻz tillariga ishora qildilar.Суфён ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши: «Эй Аллоҳнинг Расули, менга Ислом ҳақида шундай бир иш ҳақида хабар берингки, ундан кейин у ҳақда Сиздан бошқа ҳеч кимдан сўрамай», деди. У зот: «‹Аллоҳга иймон келтирдим› деб айт, сўнг мустаҳкам тур», дедилар. У: «Эй Аллоҳнинг Расули, нимадан сақланай?» деди. Шунда у зот қўллари билан ўз тилларига ишора қилдилар.