حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، جَمِيعًا عَنْ جَرِيرٍ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، كُلُّهُمْ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الثَّقَفِيِّ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قُلْ لِي فِي الإِسْلاَمِ قَوْلاً لاَ أَسْأَلُ عَنْهُ أَحَدًا بَعْدَكَ - وَفِي حَدِيثِ أَبِي أُسَامَةَ غَيْرَكَ - قَالَ " قُلْ آمَنْتُ بِاللَّهِ فَاسْتَقِمْ " .
Sufyon ibn Abdulloh as-Saqafiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men: «Ey Allohning Rasuli, menga Islom haqida shunday bir soʻz aytingki, undan keyin men u haqda Sizdan boshqa hech kimdan soʻramasam» — Abu Usomaning hadisida: «...Sizdan oʻzga (hech kimdan)» — dedim. (Paygʻambar): «‹Allohga iymon keltirdim› deb ayt, soʻng (shunda) mustahkam tur (istiqomat qil)», dedilar.Суфён ибн Абдуллоҳ ас-Сақафий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, менга Ислом ҳақида шундай бир сўз айтингки, ундан кейин мен у ҳақда Сиздан бошқа ҳеч кимдан сўрамасам» — Абу Усоманинг ҳадисида: «...Сиздан ўзга (ҳеч кимдан)» — дедим. (Пайғамбар): «‹Аллоҳга иймон келтирдим› деб айт, сўнг (шунда) мустаҳкам тур (истиқомат қил)», дедилар.
حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَاعِزٍ، عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الثَّقَفِيِّ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَدِّثْنِي بِأَمْرٍ أَعْتَصِمُ بِهِ . قَالَ " قُلْ رَبِّيَ اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقِمْ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَخْوَفُ مَا تَخَافُ عَلَىَّ فَأَخَذَ بِلِسَانِ نَفْسِهِ ثُمَّ قَالَ " هَذَا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الثَّقَفِيِّ .
Sufyon ibn Abdulloh as-Saqafiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Ey Allohning Rasuli, menga shunday bir ish haqida (xabar) bering-ki, men unga mahkam yopishay», dedim. U zot: «‹Robbim Allohdir› degin, soʻng (shu yoʻlda) sobit (mustaqim) boʻl», dedilar. «Ey Allohning Rasuli, men haqimda eng koʻp nimadan qoʻrqasiz?» dedim. Shunda u zot oʻz tilini ushlab, soʻng: «Mana shundan», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir; u Sufyon ibn Abdulloh as-Saqafiydan boshqa yoʻllar bilan ham rivoyat qilingan.Суфён ибн Абдуллоҳ ас-Сақафий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Эй Аллоҳнинг Расули, менга шундай бир иш ҳақида (хабар) беринг-ки, мен унга маҳкам ёпишай», дедим. У зот: «‹Роббим Аллоҳдир› дегин, сўнг (шу йўлда) собит (мустақим) бўл», дедилар. «Эй Аллоҳнинг Расули, мен ҳақимда энг кўп нимадан қўрқасиз?» дедим. Шунда у зот ўз тилини ушлаб, сўнг: «Мана шундан», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир; у Суфён ибн Абдуллоҳ ас-Сақафийдан бошқа йўллар билан ҳам ривоят қилинган.
حَدَّثَنَا أَبُو مَرْوَانَ، مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ الْعُثْمَانِيُّ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَاعِزٍ الْعَامِرِيِّ، أَنَّ سُفْيَانَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الثَّقَفِيَّ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَدِّثْنِي بِأَمْرٍ أَعْتَصِمُ بِهِ . قَالَ " قُلْ رَبِّيَ اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقِمْ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَكْثَرُ مَا تَخَافُ عَلَىَّ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بِلِسَانِ نَفْسِهِ ثُمَّ قَالَ " هَذَا " .
Sufyon ibn Abdulloh as-Saqafiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Ey Allohning Rasuli, menga oʻzimni mahkam ushlab turadigan bir ish haqida gapiring, dedim. U zot: ‹Rabbim Alloh de, soʻng toʻgʻri yoʻlda sobit tur›, dedilar. Ey Allohning Rasuli, mening haqimda eng koʻp nimadan qoʻrqasiz, dedim. Shunda Rasululloh ﷺ oʻz tillarini ushladilar-da: ‹Mana shundan›, dedilar.»Суфён ибн Абдуллоҳ ас-Сақафий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Эй Аллоҳнинг Расули, менга ўзимни маҳкам ушлаб турадиган бир иш ҳақида гапиринг, дедим. У зот: ‹Раббим Аллоҳ де, сўнг тўғри йўлда собит тур›, дедилар. Эй Аллоҳнинг Расули, менинг ҳақимда энг кўп нимадан қўрқасиз, дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ ўз тилларини ушладилар-да: ‹Мана шундан›, дедилар.»
حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ ثَوْرِ بْنِ زَيْدٍ الدِّيلِيِّ، عَنِ ابْنٍ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ سُفْيَانَ الثَّقَفِيِّ، عَنْ جَدِّهِ، سُفْيَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، بَعَثَهُ مُصَدِّقًا فَكَانَ يَعُدُّ عَلَى النَّاسِ بِالسَّخْلِ فَقَالُوا أَتَعُدُّ عَلَيْنَا بِالسَّخْلِ وَلاَ تَأْخُذُ مِنْهُ شَيْئًا . فَلَمَّا قَدِمَ عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ ذَكَرَ لَهُ ذَلِكَ فَقَالَ عُمَرُ نَعَمْ تَعُدُّ عَلَيْهِمْ بِالسَّخْلَةِ يَحْمِلُهَا الرَّاعِي وَلاَ تَأْخُذُهَا وَلاَ تَأْخُذُ الأَكُولَةَ وَلاَ الرُّبَّى وَلاَ الْمَاخِضَ وَلاَ فَحْلَ الْغَنَمِ وَتَأْخُذُ الْجَذَعَةَ وَالثَّنِيَّةَ وَذَلِكَ عَدْلٌ بَيْنَ غِذَاءِ الْغَنَمِ وَخِيَارِهِ . قَالَ مَالِكٌ وَالسَّخْلَةُ الصَّغِيرَةُ حِينَ تُنْتَجُ . وَالرُّبَّى الَّتِي قَدْ وَضَعَتْ فَهِيَ تُرَبِّي وَلَدَهَا . وَالْمَاخِضُ هِيَ الْحَامِلُ . وَالأَكُولَةُ هِيَ شَاةُ اللَّحْمِ الَّتِي تُسَمَّنُ لِتُؤْكَلَ . وَقَالَ مَالِكٌ فِي الرَّجُلِ تَكُونُ لَهُ الْغَنَمُ لاَ تَجِبُ فِيهَا الصَّدَقَةُ فَتَوَالَدُ قَبْلَ أَنْ يَأْتِيَهَا الْمُصَدِّقُ بِيَوْمٍ وَاحِدٍ فَتَبْلُغُ مَا تَجِبُ فِيهِ الصَّدَقَةُ بِوِلاَدَتِهَا قَالَ مَالِكٌ إِذَا بَلَغَتِ الْغَنَمُ بِأَوْلاَدِهَا مَا تَجِبُ فِيهِ الصَّدَقَةُ فَعَلَيْهِ فِيهَا الصَّدَقَةُ وَذَلِكَ أَنَّ وِلاَدَةَ الْغَنَمِ مِنْهَا وَذَلِكَ مُخَالِفٌ لِمَا أُفِيدَ مِنْهَا بِاشْتِرَاءٍ أَوْ هِبَةٍ أَوْ مِيرَاثٍ وَمِثْلُ ذَلِكَ الْعَرْضُ لاَ يَبْلُغُ ثَمَنُهُ مَا تَجِبُ فِيهِ الصَّدَقَةُ ثُمَّ يَبِيعُهُ صَاحِبُهُ فَيَبْلُغُ بِرِبْحِهِ مَا تَجِبُ فِيهِ الصَّدَقَةُ فَيُصَدِّقُ رِبْحَهُ مَعَ رَأْسِ الْمَالِ وَلَوْ كَانَ رِبْحُهُ فَائِدَةً أَوْ مِيرَاثًا لَمْ تَجِبْ فِيهِ الصَّدَقَةُ حَتَّى يَحُولَ عَلَيْهِ الْحَوْلُ مِنْ يَوْمَ أَفَادَهُ أَوْ وَرِثَهُ . قَالَ مَالِكٌ فَغِذَاءُ الْغَنَمِ مِنْهَا كَمَا رِبْحُ الْمَالِ مِنْهُ غَيْرَ أَنَّ ذَلِكَ يَخْتَلِفُ فِي وَجْهٍ آخَرَ أَنَّهُ إِذَا كَانَ لِلرَّجُلِ مِنَ الذَّهَبِ أَوِ الْوَرِقِ مَا تَجِبُ فِيهِ الزَّكَاةُ ثُمَّ أَفَادَ إِلَيْهِ مَالاً تَرَكَ مَالَهُ الَّذِي أَفَادَ فَلَمْ يُزَكِّهِ مَعَ مَالِهِ الأَوَّلِ حِينَ يُزَكِّيهِ حَتَّى يَحُولَ عَلَى الْفَائِدَةِ الْحَوْلُ مِنْ يَوْمَ أَفَادَهَا وَلَوْ كَانَتْ لِرَجُلٍ غَنَمٌ أَوْ بَقَرٌ أَوْ إِبِلٌ تَجِبُ فِي كُلِّ صِنْفٍ مِنْهَا الصَّدَقَةُ ثُمَّ أَفَادَ إِلَيْهَا بَعِيرًا أَوْ بَقَرَةً أَوْ شَاةً صَدَّقَهَا مَعَ صِنْفِ مَا أَفَادَ مِنْ ذَلِكَ حِينَ يُصَدِّقُهُ إِذَا كَانَ عِنْدَهُ مِنْ ذَلِكَ الصِّنْفِ الَّذِي أَفَادَ نِصَابُ مَاشِيَةٍ . قَالَ مَالِكٌ وَهَذَا أَحْسَنُ مَا سَمِعْتُ فِي ذَلِكَ .
Sufyon ibn Abdulloh as-Saqafiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) uni mollovchi (zakot yigʻuvchi) qilib yubordi. U odamlarga (mol sanaganda) qoʻzichoqlarni (saxl) ham qoʻshib sanardi. Shunda ular: «Sen qoʻzichoqlarni ham sanaysanmi, ammo ulardan hech narsa olmaysanmi?» dedilar. U Umar ibn al-Xattobning oldiga kelganida buni unga zikr qildi. Umar: «Ha, choʻpon koʻtarib turgan qoʻzichoqni ham sanaysan, biroq uni olmaysan. Boquvga qoʻyilgan semiz qoʻyni (akula) ham, bola emizayotgan qoʻyni (rubbo) ham, boʻgʻoz qoʻyni (moxid) ham, qoʻyning nasl takasini ham olmaysan. Jazaʼa (bir yoshli) va saniyya (ikki yoshli)ni olasan. Bu esa qoʻyning yoshi (nozigi) bilan aʼlosi orasidagi adolatdir», dedi. Molik aytdi: «Saxla — tugʻilgandagi kichkinasi. Rubbo — tugʻib, bolasini emizayotgani. Moxid — boʻgʻozi. Akula — yeyish uchun boquvga qoʻyilgan goʻshtli qoʻy». Molik zakot vojib boʻlmaydigan qoʻyi bor, biroq mollovchi kelishidan bir kun avval tugʻib, tugʻishi bilan zakot vojib boʻladigan miqdorga yetgan kishi haqida aytdi. Molik: «Qoʻylar bolalari bilan zakot vojib boʻladigan miqdorga yetsa, unga zakot vojibdir. Chunki qoʻyning tugʻishi ulardan (bir qismidir). Bu esa sotib olish, hadya yoki meros orqali orttirilgan narsadan farq qiladi. Bunga misol — bahosi zakot vojib boʻladigan miqdorga yetmaydigan tovar: soʻng egasi uni sotib, foydasi bilan zakot vojib boʻladigan miqdorga yetadi; u foydasini asosiy mol (kapital) bilan birga zakot qiladi. Agar uning foydasi (yangi) orttirilgan yoki meros boʻlganida edi, uni orttirgan yoki meros olgan kunidan ustidan bir yil oʻtmaguncha unga zakot vojib boʻlmasdi», dedi. Molik aytdi: «Qoʻyning bolasi ulardan boʻlgani kabi, molning foydasi ham undandir. Faqat bu boshqa bir jihatdan farq qiladi: agar kishida tilla yoki kumushdan zakot vojib boʻladigan (miqdor) boʻlib, soʻng unga (yana) mol orttirsa, u orttirgan molini — orttirgan kunidan boshlab ustidan bir yil oʻtmaguncha — avvalgi moli bilan birga zakot qilmasdan qoldiradi. Agar kishining qoʻyi, sigiri yoki tuyasi boʻlib, har bir turida zakot vojib boʻlsa, soʻng ularga bir tuya, bir sigir yoki bir qoʻy orttirsa — orttirgan oʻsha turdan qoʻlida chorva nisobi boʻlsa — uni oʻsha orttirgan turi bilan birga zakot qilgan paytida zakot qiladi». Molik aytdi: «Bu — bu haqda eshitganlarimning eng yaxshisidir».Суфён ибн Абдуллоҳ ас-Сақафий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу) уни молловчи (закот йиғувчи) қилиб юборди. У одамларга (мол санаганда) қўзичоқларни (сахл) ҳам қўшиб санарди. Шунда улар: «Сен қўзичоқларни ҳам санайсанми, аммо улардан ҳеч нарса олмайсанми?» дедилар. У Умар ибн ал-Хаттобнинг олдига келганида буни унга зикр қилди. Умар: «Ҳа, чўпон кўтариб турган қўзичоқни ҳам санайсан, бироқ уни олмайсан. Боқувга қўйилган семиз қўйни (акула) ҳам, бола эмизаётган қўйни (руббо) ҳам, бўғоз қўйни (мохид) ҳам, қўйнинг насл такасини ҳам олмайсан. Жазаъа (бир ёшли) ва санийя (икки ёшли)ни оласан. Бу эса қўйнинг ёши (нозиги) билан аълоси орасидаги адолатдир», деди. Молик айтди: «Сахла — туғилгандаги кичкинаси. Руббо — туғиб, боласини эмизаётгани. Мохид — бўғози. Акула — ейиш учун боқувга қўйилган гўштли қўй». Молик закот вожиб бўлмайдиган қўйи бор, бироқ молловчи келишидан бир кун аввал туғиб, туғиши билан закот вожиб бўладиган миқдорга етган киши ҳақида айтди. Молик: «Қўйлар болалари билан закот вожиб бўладиган миқдорга етса, унга закот вожибдир. Чунки қўйнинг туғиши улардан (бир қисмидир). Бу эса сотиб олиш, ҳадя ёки мерос орқали орттирилган нарсадан фарқ қилади. Бунга мисол — баҳоси закот вожиб бўладиган миқдорга етмайдиган товар: сўнг эгаси уни сотиб, фойдаси билан закот вожиб бўладиган миқдорга етади; у фойдасини асосий мол (капитал) билан бирга закот қилади. Агар унинг фойдаси (янги) орттирилган ёки мерос бўлганида эди, уни орттирган ёки мерос олган кунидан устидан бир йил ўтмагунча унга закот вожиб бўлмасди», деди. Молик айтди: «Қўйнинг боласи улардан бўлгани каби, молнинг фойдаси ҳам ундандир. Фақат бу бошқа бир жиҳатдан фарқ қилади: агар кишида тилла ёки кумушдан закот вожиб бўладиган (миқдор) бўлиб, сўнг унга (яна) мол орттирса, у орттирган молини — орттирган кунидан бошлаб устидан бир йил ўтмагунча — аввалги моли билан бирга закот қилмасдан қолдиради. Агар кишининг қўйи, сигири ёки туяси бўлиб, ҳар бир турида закот вожиб бўлса, сўнг уларга бир туя, бир сигир ёки бир қўй орттирса — орттирган ўша турдан қўлида чорва нисоби бўлса — уни ўша орттирган тури билан бирга закот қилган пайтида закот қилади». Молик айтди: «Бу — бу ҳақда эшитганларимнинг энг яхшисидир».
- وعن سفيان بن عبد الله رضي الله عنه قال: قلت يا رسول الله حدثني بأمر أعتصم به قال: " قل ربي الله ثم استقم" قلت: يا رسول الله ما أخوف ما تخاف علي؟ فأخذ بلسان نفسه، ثم قال: “هذا”. رواه الترمذي وقال حديث حسن صحيح.
Sufyon ibn Abdulloh as-Saqafiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Ey Allohning Rasuli, menga shunday bir ish haqida (xabar) bering-ki, men unga mahkam yopishay», dedim. U zot: «‹Robbim Allohdir› degin, soʻng (shu yoʻlda) sobit (mustaqim) boʻl», dedilar. «Ey Allohning Rasuli, men haqimda eng koʻp nimadan qoʻrqasiz?» dedim. Shunda u zot oʻz tilini ushlab, soʻng: «Mana shundan», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir; u Sufyon ibn Abdulloh as-Saqafiydan boshqa yoʻllar bilan ham rivoyat qilingan.Суфён ибн Абдуллоҳ ас-Сақафий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Эй Аллоҳнинг Расули, менга шундай бир иш ҳақида (хабар) беринг-ки, мен унга маҳкам ёпишай», дедим. У зот: «‹Роббим Аллоҳдир› дегин, сўнг (шу йўлда) собит (мустақим) бўл», дедилар. «Эй Аллоҳнинг Расули, мен ҳақимда энг кўп нимадан қўрқасиз?» дедим. Шунда у зот ўз тилини ушлаб, сўнг: «Мана шундан», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир; у Суфён ибн Абдуллоҳ ас-Сақафийдан бошқа йўллар билан ҳам ривоят қилинган.
- وعن أبي عمرو، وقيل: أبي عمرة سفيان بن عبد الله رضي الله عنه قال: قلت: يا رسول الله قل لي في الإسلام قولاً لا أسأل عنه أحداً غيرك. قال: "قل آمنت بالله: ثم استقم" ((رواه مسلم)).
Sufyon ibn Abdulloh as-Saqafiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men: «Ey Allohning Rasuli, menga Islom haqida shunday bir soʻz aytingki, undan keyin men u haqda Sizdan boshqa hech kimdan soʻramasam» — Abu Usomaning hadisida: «...Sizdan oʻzga (hech kimdan)» — dedim. (Paygʻambar): «‹Allohga iymon keltirdim› deb ayt, soʻng (shunda) mustahkam tur (istiqomat qil)», dedilar.Суфён ибн Абдуллоҳ ас-Сақафий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, менга Ислом ҳақида шундай бир сўз айтингки, ундан кейин мен у ҳақда Сиздан бошқа ҳеч кимдан сўрамасам» — Абу Усоманинг ҳадисида: «...Сиздан ўзга (ҳеч кимдан)» — дедим. (Пайғамбар): «‹Аллоҳга иймон келтирдим› деб айт, сўнг (шунда) мустаҳкам тур (истиқомат қил)», дедилар.
وَعَن سُفْيَان بن عبد الله الثَّقَفِيّ قَالَ: قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ قُلْ لِي فِي الْإِسْلَامِ قَوْلًا لَا أَسْأَلُ عَنْهُ أَحَدًا بَعْدَكَ وَفِي رِوَايَةٍ: غَيْرَكَ قَالَ: " قُلْ: آمَنْتُ بِاللَّه ثمَّ اسْتَقِم. رَوَاهُ مُسلم
Sufyon ibn Abdulloh as-Saqafiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men: «Ey Allohning Rasuli, menga Islom haqida shunday bir soʻz aytingki, undan keyin men u haqda Sizdan boshqa hech kimdan soʻramasam» — Abu Usomaning hadisida: «...Sizdan oʻzga (hech kimdan)» — dedim. (Paygʻambar): «‹Allohga iymon keltirdim› deb ayt, soʻng (shunda) mustahkam tur (istiqomat qil)», dedilar.Суфён ибн Абдуллоҳ ас-Сақафий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, менга Ислом ҳақида шундай бир сўз айтингки, ундан кейин мен у ҳақда Сиздан бошқа ҳеч кимдан сўрамасам» — Абу Усоманинг ҳадисида: «...Сиздан ўзга (ҳеч кимдан)» — дедим. (Пайғамбар): «‹Аллоҳга иймон келтирдим› деб айт, сўнг (шунда) мустаҳкам тур (истиқомат қил)», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَا حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الثَّقَفِيِّ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قُلْ لِي فِي الْإِسْلَامِ قَوْلًا لَا أَسْأَلُ عَنْهُ أَحَدًا غَيْرَكَ قَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ بَعْدَكَ قَالَ قُلْ آمَنْتُ بِاللَّهِ ثُمَّ اسْتَقِمْ
Sufyon ibn Abdulloh as-Saqafiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men: «Ey Allohning Rasuli, menga Islom haqida shunday bir soʻz aytingki, undan keyin u haqda Sizdan boshqa hech kimdan soʻramay», dedim — Abu Muoviya oʻz rivoyatida: «Sizdan keyin», dedi. U zot: «‹Allohga iymon keltirdim› deb ayt, soʻng mustahkam tur», dedilar.Суфён ибн Абдуллоҳ ас-Сақафий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, менга Ислом ҳақида шундай бир сўз айтингки, ундан кейин у ҳақда Сиздан бошқа ҳеч кимдан сўрамай», дедим — Абу Муовия ўз ривоятида: «Сиздан кейин», деди. У зот: «‹Аллоҳга иймон келтирдим› деб айт, сўнг мустаҳкам тур», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سُفْيَانَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَجُلًا قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي أَمْرًا فِي الْإِسْلَامِ لَا أَسْأَلُ عَنْهُ أَحَدًا بَعْدَكَ قَالَ قُلْ آمَنْتُ بِاللَّهِ ثُمَّ اسْتَقِمْ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَيَّ شَيْءٍ أَتَّقِي قَالَ فَأَشَارَ بِيَدِهِ إِلَى لِسَانِهِ
Sufyon ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi: «Ey Allohning Rasuli, menga Islom haqida shunday bir ish haqida xabar beringki, undan keyin u haqda Sizdan boshqa hech kimdan soʻramay», dedi. U zot: «‹Allohga iymon keltirdim› deb ayt, soʻng mustahkam tur», dedilar. U: «Ey Allohning Rasuli, nimadan saqlanay?» dedi. Shunda u zot qoʻllari bilan oʻz tillariga ishora qildilar.Суфён ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши: «Эй Аллоҳнинг Расули, менга Ислом ҳақида шундай бир иш ҳақида хабар берингки, ундан кейин у ҳақда Сиздан бошқа ҳеч кимдан сўрамай», деди. У зот: «‹Аллоҳга иймон келтирдим› деб айт, сўнг мустаҳкам тур», дедилар. У: «Эй Аллоҳнинг Расули, нимадан сақланай?» деди. Шунда у зот қўллари билан ўз тилларига ишора қилдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ وَيَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ أَنْبَأَنَا إِبْرَاهِيمُ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَاعِزٍ الْعَامِرِيِّ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الثَّقَفِيِّ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَدِّثْنِي بِأَمْرٍ أَعْتَصِمُ بِهِ قَالَ قُلْ رَبِّيَ اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقِمْ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَكْبَرُ مَا تَخَافُ عَلَيَّ قَالَ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلِسَانِ نَفْسِهِ ثُمَّ قَالَ هَذَا قَالَ يَزِيدُ فِي حَدِيثِهِ بِطَرْفِ لِسَانِ نَفْسِهِ
Sufyon ibn Abdulloh as-Saqafiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Ey Allohning Rasuli, menga oʻzim mahkam yopishadigan bir ish haqida gapiring», dedim. U zot: «‹Rabbim Alloh› deb ayt, soʻng sobit tur», dedilar. «Ey Allohning Rasuli, mening haqimda eng koʻp nimadan qoʻrqasiz?» dedim. Shunda Rasululloh ﷺ oʻz tillarini ushladilar-da: «Mana shundan», dedilar. Yazid oʻz rivoyatida: «oʻz tillarining uchini (ushladilar)», dedi.Суфён ибн Абдуллоҳ ас-Сақафий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Эй Аллоҳнинг Расули, менга ўзим маҳкам ёпишадиган бир иш ҳақида гапиринг», дедим. У зот: «‹Раббим Аллоҳ› деб айт, сўнг собит тур», дедилар. «Эй Аллоҳнинг Расули, менинг ҳақимда энг кўп нимадан қўрқасиз?» дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ ўз тилларини ушладилар-да: «Мана шундан», дедилар. Язид ўз ривоятида: «ўз тилларининг учини (ушладилар)», деди.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ الْمُبَارَكِ قَالَ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَاعِزٍ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الثَّقَفِيِّ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَدِّثْنِي بِأَمْرٍ أَعْتَصِمُ بِهِ قَالَ قُلْ رَبِّيَ اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقِمْ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَخْوَفُ مَا تَخَافُ عَلَيَّ قَالَ فَأَخَذَ بِلِسَانِ نَفْسِهِ ثُمَّ قَالَ هَذَا
Sufyon ibn Abdulloh as-Saqafiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Ey Allohning Rasuli, menga shunday bir ish haqida (xabar) bering-ki, men unga mahkam yopishay», dedim. U zot: «‹Robbim Allohdir› degin, soʻng (shu yoʻlda) sobit (mustaqim) boʻl», dedilar. «Ey Allohning Rasuli, men haqimda eng koʻp nimadan qoʻrqasiz?» dedim. Shunda u zot oʻz tilini ushlab, soʻng: «Mana shundan», dedilar.Суфён ибн Абдуллоҳ ас-Сақафий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Эй Аллоҳнинг Расули, менга шундай бир иш ҳақида (хабар) беринг-ки, мен унга маҳкам ёпишай», дедим. У зот: «‹Роббим Аллоҳдир› дегин, сўнг (шу йўлда) собит (мустақим) бўл», дедилар. «Эй Аллоҳнинг Расули, мен ҳақимда энг кўп нимадан қўрқасиз?» дедим. Шунда у зот ўз тилини ушлаб, сўнг: «Мана шундан», дедилар.