حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَفْصٍ عَنْ يَعْلَى بْنِ مُرَّةَ الثَّقَفِيِّ قَالَثَلَاثَةُ أَشْيَاءَ رَأَيْتُهُنَّ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَا نَحْنُ نَسِيرُ مَعَهُ إِذْ مَرَرْنَا بِبَعِيرٍ يُسْنَى عَلَيْهِ فَلَمَّا رَآهُ الْبَعِيرُ جَرْجَرَ وَوَضَعَ جِرَانَهُ فَوَقَفَ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَيْنَ صَاحِبُ هَذَا الْبَعِيرِ فَجَاءَ فَقَالَ بِعْنِيهِ فَقَالَ لَا بَلْ أَهَبُهُ لَكَ فَقَالَ لَا بِعْنِيهِ قَالَ لَا بَلْ أَهَبُهُ لَكَ وَإِنَّهُ لِأَهْلِ بَيْتٍ مَا لَهُمْ مَعِيشَةٌ غَيْرُهُ قَالَ أَمَا إِذْ ذَكَرْتَ هَذَا مِنْ أَمْرِهِ فَإِنَّهُ شَكَا كَثْرَةَ الْعَمَلِ وَقِلَّةَ الْعَلَفِ فَأَحْسِنُوا إِلَيْهِ قَالَ ثُمَّ سِرْنَا فَنَزَلْنَا مَنْزِلًا فَنَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَتْ شَجَرَةٌ تَشُقُّ الْأَرْضَ حَتَّى غَشِيَتْهُ ثُمَّ رَجَعَتْ إِلَى مَكَانِهَا فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ ذَكَرْتُ لَهُ فَقَالَ هِيَ شَجَرَةٌ اسْتَأْذَنَتْ رَبَّهَا عَزَّ وَجَلَّ أَنْ تُسَلِّمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَذِنَ لَهَا قَالَ ثُمَّ سِرْنَا فَمَرَرْنَا بِمَاءٍ فَأَتَتْهُ امْرَأَةٌ بِابْنٍ لَهَا بِهِ جِنَّةٌ فَأَخَذَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَنْخَرِهِ فَقَالَ اخْرُجْ إِنِّي مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ قَالَ ثُمَّ سِرْنَا فَلَمَّا رَجَعْنَا مِنْ سَفَرِنَا مَرَرْنَا بِذَلِكَ الْمَاءِ فَأَتَتْهُ الْمَرْأَةُ بِجَزُورٍ وَلَبَنٍ فَأَمَرَهَا أَنْ تَرُدَّ الْجَزُورَ وَأَمَرَ أَصْحَابَهُ فَشَرِبَ مِنْ اللَّبَنِ فَسَأَلَهَا عَنْ الصَّبِيِّ فَقَالَتْ وَالَّذِي بَعَثَكَ
Yaʼlo ibn Murra as-Saqafiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺdan koʻrgan uch narsam bor. Biz u zot bilan yurib borardik, shu payt suv tortishda ishlatilayotgan bir tuyaning yonidan oʻtdik. Tuya u zotni koʻrgach, boʻkirib boʻynini yerga qoʻydi. Nabiy ﷺ uning oldida toʻxtab: «Bu tuyaning egasi qani?» dedilar. Egasi kelgach, u zot: «Buni menga sotgin», dedilar. U: «Yoʻq, balki uni sizga hadya qilaman», dedi. U zot: «Yoʻq, uni menga sotgin», dedilar. U: «Yoʻq, balki uni sizga hadya qilaman; u shunday bir xonadonnikiki, ulardan boshqa tirikchilik vositasi yoʻq», dedi. U zot: «Uning ahvolidan shuni zikr qilar ekansan, bilginki, u ishning koʻpligidan va yemning ozligidan shikoyat qildi; unga yaxshi muomala qilinglar», dedilar. (Yaʼlo) aytdi: Soʻng yoʻlga tushdik va bir manzilga qoʻndik. Nabiy ﷺ uxladilar. Shu payt bir daraxt yerni yorib kelib u zotni oʻrab oldi, soʻng oʻz oʻrniga qaytdi. U zot uygʻonganlarida buni u zotga aytdim. U zot: «U bir daraxt boʻlib, Rasululloh ﷺga salom berishga Robbi azza va jalladan izn soʻradi, U ham unga izn berdi», dedilar. (Yaʼlo) aytdi: Soʻng yoʻlga tushdik va bir suvning yonidan oʻtdik. Bir ayol jinni oʻgʻlini olib u zotning oldilariga keldi. Nabiy ﷺ uning burnidan tutib: «Chiq! Men Muhammad, Allohning Rasuliman», dedilar. (Yaʼlo) aytdi: Soʻng yoʻlga tushdik. Safarimizdan qaytganimizda oʻsha suvning yonidan oʻtdik. Ayol u zotga bir tuya va sut olib keldi. U zot unga tuyani qaytarishga buyurdilar, sahobalariga esa (sutni) buyurdilar va oʻzlari sutdan ichdilar. Soʻng ayoldan bola haqida soʻradilar. Ayol: «Seni yuborgan Zotga qasamki...»Яъло ибн Мурра ас-Сақафий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺдан кўрган уч нарсам бор. Биз у зот билан юриб борардик, шу пайт сув тортишда ишлатилаётган бир туянинг ёнидан ўтдик. Туя у зотни кўргач, бўкириб бўйнини ерга қўйди. Набий ﷺ унинг олдида тўхтаб: «Бу туянинг эгаси қани?» дедилар. Эгаси келгач, у зот: «Буни менга сотгин», дедилар. У: «Йўқ, балки уни сизга ҳадя қиламан», деди. У зот: «Йўқ, уни менга сотгин», дедилар. У: «Йўқ, балки уни сизга ҳадя қиламан; у шундай бир хонадонникики, улардан бошқа тирикчилик воситаси йўқ», деди. У зот: «Унинг аҳволидан шуни зикр қилар экансан, билгинки, у ишнинг кўплигидан ва емнинг озлигидан шикоят қилди; унга яхши муомала қилинглар», дедилар. (Яъло) айтди: Сўнг йўлга тушдик ва бир манзилга қўндик. Набий ﷺ ухладилар. Шу пайт бир дарахт ерни ёриб келиб у зотни ўраб олди, сўнг ўз ўрнига қайтди. У зот уйғонганларида буни у зотга айтдим. У зот: «У бир дарахт бўлиб, Расулуллоҳ ﷺга салом беришга Робби азза ва жалладан изн сўради, У ҳам унга изн берди», дедилар. (Яъло) айтди: Сўнг йўлга тушдик ва бир сувнинг ёнидан ўтдик. Бир аёл жинни ўғлини олиб у зотнинг олдиларига келди. Набий ﷺ унинг бурнидан тутиб: «Чиқ! Мен Муҳаммад, Аллоҳнинг Расулиман», дедилар. (Яъло) айтди: Сўнг йўлга тушдик. Сафаримиздан қайтганимизда ўша сувнинг ёнидан ўтдик. Аёл у зотга бир туя ва сут олиб келди. У зот унга туяни қайтаришга буюрдилар, саҳобаларига эса (сутни) буюрдилар ва ўзлари сутдан ичдилар. Сўнг аёлдан бола ҳақида сўрадилар. Аёл: «Сени юборган Зотга қасамки...»