حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ حَكِيمٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ يَعْلَى بْنِ مُرَّةَ قَالَلَقَدْ رَأَيْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثًا مَا رَآهَا أَحَدٌ قَبْلِي وَلَا يَرَاهَا أَحَدٌ بَعْدِي لَقَدْ خَرَجْتُ مَعَهُ فِي سَفَرٍ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِبَعْضِ الطَّرِيقِ مَرَرْنَا بِامْرَأَةٍ جَالِسَةٍ مَعَهَا صَبِيٌّ لَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا صَبِيٌّ أَصَابَهُ بَلَاءٌ وَأَصَابَنَا مِنْهُ بَلَاءٌ يُؤْخَذُ فِي الْيَوْمِ مَا أَدْرِي كَمْ مَرَّةً قَالَ نَاوِلِينِيهِ فَرَفَعَتْهُ إِلَيْهِ فَجَعَلتْهُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ وَاسِطَةِ الرَّحْلِ ثُمَّ فَغَرَ فَاهُ فَنَفَثَ فِيهِ ثَلَاثًا وَقَالَ بِسْمِ اللَّهِ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ اخْسَأْ عَدُوَّ اللَّهِ ثُمَّ نَاوَلَهَا إِيَّاهُ فَقَالَ الْقَيْنَا فِي الرَّجْعَةِ فِي هَذَا الْمَكَانِ فَأَخْبِرِينَا مَا فَعَلَ قَالَ فَذَهَبْنَا وَرَجَعْنَا فَوَجَدْنَاهَا فِي ذَلِكَ الْمَكَانِ مَعَهَا شِيَاهٌ ثَلَاثٌ فَقَالَ مَا فَعَلَ صَبِيُّكِ فَقَالَتْ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا حَسَسْنَا مِنْهُ شَيْئًا حَتَّى السَّاعَةِ فَاجْتَرِرْ هَذِهِ الْغَنَمَ قَالَ انْزِلْ فَخُذْ مِنْهَا وَاحِدَةً وَرُدَّ الْبَقِيَّةَ قَالَ وَخَرَجْتُ ذَاتَ يَوْمٍ إِلَى الْجَبَّانَةِ حَتَّى إِذَا بَرَزْنَا قَالَ انْظُرْ وَيْحَكَ هَلْ تَرَى مِنْ شَيْءٍ يُوَارِينِي قُلْتُ مَا أَرَى شَيْئًا يُوَارِيكَ إِلَّا شَجَرَةً مَا أُرَاهَا تُوَارِيكَ قَالَ فَمَا بِقُرْبِهَا قُلْتُ شَجَرَةٌ مِثْلُهَا أَوْ قَرِيبٌ مِنْهَا قَالَ فَاذْهَبْ إِلَيْهِمَا فَقُلْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُكُمَا أَنْ تَجْتَمِعَا بِإِذْنِ اللَّهِ قَالَ

Yaʼlo ibn Murra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺdan uch (narsa)ni koʻrdimki, uni mendan oldin hech kim koʻrmagan va mendan keyin ham hech kim koʻrmaydi. Men u zot bilan bir safarga chiqdim. Yoʻlning bir yerida bir ayolning yonidan oʻtdik, u oʻtirgan, yonida oʻgʻilchasi bor edi. U: «Yo Rasululloh, mana bu bolani balo tutdi, undan bizga ham balo yetdi; u bir kunda — bilmadim, necha marta — tutqanoq boʻladi», dedi. U zot: «Uni menga uzat», dedilar. Ayol bolani u zotga koʻtarib berdi, u zot uni oʻzlari bilan egarning oʻrtasi orasiga qoʻydilar, soʻng ogʻzini ochib, unga uch marta pufladilar va: «Bismillah! Men Allohning bandasiman. Yoʻqol, ey Allohning dushmani!» dedilar. Soʻng uni ayolga qaytarib berdilar va: «Qaytishimizda bizni shu joyda kutib ol va bizga uning ahvolini xabar qil», dedilar. (Yaʼlo) aytdi: Biz ketdik va qaytdik, ayolni oʻsha joyda topdik, yonida uchta qoʻyi bor edi. U zot: «Oʻgʻling nima qildi?» dedilar. Ayol: «Seni haq bilan yuborgan Zotga qasamki, shu soatgacha undan hech narsa sezmadik. Mana bu qoʻylarni olib keting», dedi. U zot: «Tush va ulardan bittasini ol, qolganini qaytarib ber», dedilar. (Yaʼlo) aytdi: Bir kuni men (u zot bilan) sahroga chiqdim. Ochiq joyga chiqqanimizda u zot: «Qara — shoʻring qursin! — meni toʻsadigan biror narsa koʻryapsanmi?» dedilar. Men: «Sizni toʻsadigan hech narsa koʻrmayapman, faqat bir daraxt bor, uni ham sizni toʻsadi deb oʻylamayman», dedim. U zot: «Uning yaqinida nima bor?» dedilar. Men: «Unga oʻxshash — yoki unga yaqin — bir daraxt», dedim. U zot: «Ikkovining oldiga borib: ‹Albatta, Rasululloh ﷺ Allohning izni bilan birlashishingizni buyurmoqda›, deb ayt», dedilar. (Yaʼlo) aytdi:Яъло ибн Мурра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺдан уч (нарса)ни кўрдимки, уни мендан олдин ҳеч ким кўрмаган ва мендан кейин ҳам ҳеч ким кўрмайди. Мен у зот билан бир сафарга чиқдим. Йўлнинг бир ерида бир аёлнинг ёнидан ўтдик, у ўтирган, ёнида ўғилчаси бор эди. У: «Ё Расулуллоҳ, мана бу болани бало тутди, ундан бизга ҳам бало етди; у бир кунда — билмадим, неча марта — тутқаноқ бўлади», деди. У зот: «Уни менга узат», дедилар. Аёл болани у зотга кўтариб берди, у зот уни ўзлари билан эгарнинг ўртаси орасига қўйдилар, сўнг оғзини очиб, унга уч марта пуфладилар ва: «Бисмиллаҳ! Мен Аллоҳнинг бандасиман. Йўқол, эй Аллоҳнинг душмани!» дедилар. Сўнг уни аёлга қайтариб бердилар ва: «Қайтишимизда бизни шу жойда кутиб ол ва бизга унинг аҳволини хабар қил», дедилар. (Яъло) айтди: Биз кетдик ва қайтдик, аёлни ўша жойда топдик, ёнида учта қўйи бор эди. У зот: «Ўғлинг нима қилди?» дедилар. Аёл: «Сени ҳақ билан юборган Зотга қасамки, шу соатгача ундан ҳеч нарса сезмадик. Мана бу қўйларни олиб кетинг», деди. У зот: «Туш ва улардан биттасини ол, қолганини қайтариб бер», дедилар. (Яъло) айтди: Бир куни мен (у зот билан) саҳрога чиқдим. Очиқ жойга чиққанимизда у зот: «Қара — шўринг қурсин! — мени тўсадиган бирор нарса кўряпсанми?» дедилар. Мен: «Сизни тўсадиган ҳеч нарса кўрмаяпман, фақат бир дарахт бор, уни ҳам сизни тўсади деб ўйламайман», дедим. У зот: «Унинг яқинида нима бор?» дедилар. Мен: «Унга ўхшаш — ёки унга яқин — бир дарахт», дедим. У зот: «Икковининг олдига бориб: ‹Албатта, Расулуллоҳ ﷺ Аллоҳнинг изни билан бирлашишингизни буюрмоқда›, деб айт», дедилар. (Яъло) айтди:

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ يَعْلَى بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ وَكِيعٌ مُرَّةَ يَعْنِي الثَّقَفِيَّ وَلَمْ يَقُلْ مُرَّةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ امْرَأَةً جَاءَتْ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهَا صَبِيٌّ لَهَا بِهِ لَمَمٌ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْرُجْ عَدُوَّ اللَّهِ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ قَالَ فَبَرَأَ فَأَهْدَتْ إِلَيْهِ كَبْشَيْنِ وَشَيْئًا مِنْ أَقِطٍ وَشَيْئًا مِنْ سَمْنٍ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُذْ الْأَقِطَ وَالسَّمْنَ وَأَحَدَ الْكَبْشَيْنِ وَرُدَّ عَلَيْهَا الْآخَرَ

Yaʼlo ibn Murra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir ayol Nabiy ﷺning huzurlariga keldi, yonida tutqanoq (boʻlgan) oʻgʻilchasi bor edi. Shunda Nabiy ﷺ: «Chiq, ey Allohning dushmani! Men Allohning Rasuliman», dedilar. (Roviy) aytdi: Bas, u sogʻayib ketdi. Ayol u zotga ikkita qoʻchqor, bir oz quritilgan qatiq va bir oz sariyogʻ hadya qildi. (Roviy) aytdi: Shunda Rasululloh ﷺ: «Qatiq bilan sariyogʻni va ikki qoʻchqorning birini ol, ikkinchisini ayolga qaytar», dedilar.Яъло ибн Мурра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир аёл Набий ﷺнинг ҳузурларига келди, ёнида тутқаноқ (бўлган) ўғилчаси бор эди. Шунда Набий ﷺ: «Чиқ, эй Аллоҳнинг душмани! Мен Аллоҳнинг Расулиман», дедилар. (Ровий) айтди: Бас, у соғайиб кетди. Аёл у зотга иккита қўчқор, бир оз қуритилган қатиқ ва бир оз сариёғ ҳадя қилди. (Ровий) айтди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Қатиқ билан сариёғни ва икки қўчқорнинг бирини ол, иккинчисини аёлга қайтар», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْمَسْعُودِيُّ عَنْ عُمَرَ بْنِ يَعْلَى الثَّقَفِيِّ عَنْ يَعْلَى بْنِ مُرَّةَ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ مَسَحَ وُجُوهَ أَصْحَابِهِ قَبْلَ أَنْ يُكَبِّرَ فَأَصَبْتُ شَيْئًا مِنْ خَلُوقٍ فَمَسَحَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وُجُوهَ أَصْحَابِهِ وَتَرَكَنِي قَالَ فَرَجَعْتُ وَغَسَلْتُهُ ثُمَّ جِئْتُ إِلَى الصَّلَاةِ الْأُخْرَى فَمَسَحَ وَجْهِي وَقَالَ عَادَ بِخَيْرِ دِينِهِ الْعُلَا تَابَ وَاسْتَهَلَّتْ السَّمَاءُ

Yaʼlo ibn Murra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ namozga turganlarida, takbir aytishdan oldin sahobalarining yuzlarini silar edilar. Menga bir oz xaluq (xushboʻylik) tekkan edi, shunda Nabiy ﷺ sahobalarining yuzlarini silab, meni tashlab ketdilar. (Yaʼlo) aytdi: Men qaytib borib, uni yuvdim, soʻng keyingi namozga keldim. Shunda u zot yuzimni silab: «Dinining yaxshiligi bilan qaytdi; oliy (martaba) tavba qildi va osmon nurini soldi», dedilar.Яъло ибн Мурра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ намозга турганларида, такбир айтишдан олдин саҳобаларининг юзларини силар эдилар. Менга бир оз халуқ (хушбўйлик) теккан эди, шунда Набий ﷺ саҳобаларининг юзларини силаб, мени ташлаб кетдилар. (Яъло) айтди: Мен қайтиб бориб, уни ювдим, сўнг кейинги намозга келдим. Шунда у зот юзимни силаб: «Динининг яхшилиги билан қайтди; олий (мартаба) тавба қилди ва осмон нурини солди», дедилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا الْمَسْعُودِيُّ عَنْ ابْنِ يَعْلَى بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ وُجُوهَنَا فِي الصَّلَاةِ وَيُبَارِكُ عَلَيْنَا قَالَ فَجَاءَ ذَاتَ يَوْمٍ فَمَسَحَ وُجُوهَ الَّذِينَ عَنْ يَمِينِي وَعَنْ يَسَارِي وَتَرَكَنِي وَذَلِكَ أَنِّي كُنْتُ دَخَلْتُ عَلَى أُخْتٍ لِي فَمَسَحْتُ وَجْهِي بِشَيْءٍ مِنْ صُفْرَةٍ فَقِيلَ لِي إِنَّمَا تَرَكَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمَا رَأَى بِوَجْهِكَ فَانْطَلَقْتُ إِلَى بِئْرٍ فَدَخَلْتُ فِيهَا فَاغْتَسَلْتُ ثُمَّ إِنِّي حَضَرْتُ صَلَاةً أُخْرَى فَمَرَّ بِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَسَحَ وَجْهِي وَبَرَّكَ عَلَيَّ وَقَالَ عَادَ بِخَيْرِ دِينِهِ الْعُلَا تَابَ وَاسْتَهَلَّتْ السَّمَاءُ

Yaʼlo ibn Murra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ namozda yuzlarimizni silar va bizga baraka tilar edilar. (Yaʼlo) aytdi: Bir kuni u zot kelib, oʻng va soʻl tomonimdagilarning yuzlarini silab, meni tashlab ketdilar. Buning sababi shu ediki, men bir singlimning oldiga kirgan va yuzimga bir oz sariq (boʻyoq) surtgan edim. Menga: «Rasululloh ﷺ seni yuzingda koʻrgan narsalari sababli tashlab ketdilar», deyildi. Shunda men bir quduq oldiga borib, unga tushdim va yuvindim. Soʻng boshqa bir namozga hozir boʻldim. Nabiy ﷺ yonimdan oʻtib, yuzimni siladilar va menga baraka tilab: «Dinining yaxshiligi bilan qaytdi; oliy (martaba) tavba qildi va osmon nurini soldi», dedilar.Яъло ибн Мурра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ намозда юзларимизни силар ва бизга барака тилар эдилар. (Яъло) айтди: Бир куни у зот келиб, ўнг ва сўл томонимдагиларнинг юзларини силаб, мени ташлаб кетдилар. Бунинг сабаби шу эдики, мен бир синглимнинг олдига кирган ва юзимга бир оз сариқ (бўёқ) суртган эдим. Менга: «Расулуллоҳ ﷺ сени юзингда кўрган нарсалари сабабли ташлаб кетдилар», дейилди. Шунда мен бир қудуқ олдига бориб, унга тушдим ва ювиндим. Сўнг бошқа бир намозга ҳозир бўлдим. Набий ﷺ ёнимдан ўтиб, юзимни силадилар ва менга барака тилаб: «Динининг яхшилиги билан қайтди; олий (мартаба) тавба қилди ва осмон нурини солди», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ أَبِي عَمْرِو بْنِ حَفْصٍ أَوْ أَبِي حَفْصِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ يَعْلَى بْنِ مُرَّةَ قَالَرَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيَّ خَلُوقًا فَقَالَ أَلَكَ امْرَأَةٌ قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ فَاذْهَبْ فَاغْسِلْهُ ثُمَّ لَا تَعُدْ

Yaʼlo ibn Murra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ mening ustimda xaluq (xushboʻylik izini) koʻrdilar va: «Xotining bormi?» dedilar. Men: «Yoʻq», dedim. U zot: «Unday boʻlsa, bor, uni yuvib tashla, soʻng boshqa qaytarma», dedilar.Яъло ибн Мурра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менинг устимда халуқ (хушбўйлик изини) кўрдилар ва: «Хотининг борми?» дедилар. Мен: «Йўқ», дедим. У зот: «Ундай бўлса, бор, уни ювиб ташла, сўнг бошқа қайтарма», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ حَفْصِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ يَعْلَى بْنِ مُرَّةَ قَالَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبِي رَدْعٌ مِنْ زَعْفَرَانٍ قَالَ اغْسِلْهُ ثُمَّ اغْسِلْهُ ثُمَّ اغْسِلْهُ ثُمَّ لَا تَعُدْ قَالَ فَغَسَلْتُهُ ثُمَّ لَمْ أَعُدْ

Yaʼlo ibn Murra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning huzurlariga keldim, menda zaʼfaron izi bor edi. U zot: «Uni yuv, soʻng yuv, soʻng yuv, soʻng boshqa qaytarma», dedilar. (Yaʼlo) aytdi: Bas, men uni yuvdim va boshqa qaytarmadim.Яъло ибн Мурра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келдим, менда заъфарон изи бор эди. У зот: «Уни юв, сўнг юв, сўнг юв, сўнг бошқа қайтарма», дедилар. (Яъло) айтди: Бас, мен уни ювдим ва бошқа қайтармадим.

حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ حَفْصِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ يَعْلَى بْنِ مُرَّةَ قَالَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيَّ صُفْرَةٌ مِنْ زَعْفَرَانٍ فَقَالَ اغْسِلْهُ ثُمَّ اغْسِلْهُ ثُمَّ لَا تَعُدْ قَالَ فَغَسَلْتُهُ ثُمَّ لَمْ أَعُدْ

Yaʼlo ibn Murra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺning huzurlariga keldim, ustimda zaʼfarondan sargʻish (iz) bor edi. U zot: «Uni yuv, soʻng yuv, soʻng boshqa qaytarma», dedilar. (Yaʼlo) aytdi: Bas, men uni yuvdim va boshqa qaytarmadim.Яъло ибн Мурра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺнинг ҳузурларига келдим, устимда заъфарондан сарғиш (из) бор эди. У зот: «Уни юв, сўнг юв, сўнг бошқа қайтарма», дедилар. (Яъло) айтди: Бас, мен уни ювдим ва бошқа қайтармадим.

حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ حَفْصِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ يَعْلَى بْنِ مُرَّةَ قَالَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيَّ صُفْرَةٌ مِنْ زَعْفَرَانٍ فَقَالَ اغْسِلْهُ ثُمَّ اغْسِلْهُ ثُمَّ لَا تَعُدْ قَالَ فَغَسَلْتُهُ ثُمَّ لَمْ أَعُدْ

Yaʼlo ibn Murra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺning huzurlariga keldim, ustimda zaʼfarondan sargʻish (iz) bor edi. U zot: «Uni yuv, soʻng yuv, soʻng boshqa qaytarma», dedilar. (Yaʼlo) aytdi: Bas, men uni yuvdim va boshqa qaytarmadim.Яъло ибн Мурра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺнинг ҳузурларига келдим, устимда заъфарондан сарғиш (из) бор эди. У зот: «Уни юв, сўнг юв, сўнг бошқа қайтарма», дедилар. (Яъло) айтди: Бас, мен уни ювдим ва бошқа қайтармадим.

حَدَّثَنَا عُبَيْدَةُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَعْلَى بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ يَعْلَى بْنِ مُرَّةَ قَالَاغْتَسَلْتُ وَتَخَلَّقْتُ بِخَلُوقٍ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ وُجُوهَنَا فَلَمَّا دَنَا مِنِّي جَعَلَ يُجَافِي يَدَهُ عَنْ الْخَلُوقِ فَلَمَّا فَرَغَ قَالَ يَا يَعْلَى مَا حَمَلَكَ عَلَى الْخَلُوقِ أَتَزَوَّجْتَ قُلْتُ لَا قَالَ لِي اذْهَبْ فَاغْسِلْهُ قَالَ فَمَرَرْتُ عَلَى رَكِيَّةٍ فَجَعَلْتُ أَقَعُ فِيهَا ثُمَّ جَعَلْتُ أَتَدَلَّكُ بِالتُّرَابِ حَتَّى ذَهَبَ قَالَ ثُمَّ جِئْتُ إِلَيْهِ فَلَمَّا رَآنِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ عَادَ بِخَيْرِ دِينِهِ الْعُلَا تَابَ وَاسْتَهَلَّتْ السَّمَاءُ

Yaʼlo ibn Murra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men gʻusl qildim va xaluq surtdim. Rasululloh ﷺ esa yuzlarimizni silar edilar. Menga yaqinlashganlarida, qoʻllarini xaluqdan olib qocha boshladilar. Tugatganlarida menga: «Ey Yaʼlo, seni xaluqqa nima undadi, uylandingmi?» dedilar. Men: «Yoʻq», dedim. Shunda u zot menga: «Bor, uni yuv», dedilar. (Yaʼlo) dedi: Men bir quduq yoniga oʻtib, unga tusha boshladim, soʻng tuproq bilan ishqalay boshladim, toki u ketdi. Keyin u zotning oldilariga keldim; Nabiy ﷺ meni koʻrganlarida: «Dinining yaxshiligi bilan qaytdi; oliy (martaba) tavba qildi va osmon nurini soldi», dedilar.Яъло ибн Мурра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен ғусл қилдим ва халуқ суртдим. Расулуллоҳ ﷺ эса юзларимизни силар эдилар. Менга яқинлашганларида, қўлларини халуқдан олиб қоча бошладилар. Тугатганларида менга: «Эй Яъло, сени халуққа нима ундади, уйландингми?» дедилар. Мен: «Йўқ», дедим. Шунда у зот менга: «Бор, уни юв», дедилар. (Яъло) деди: Мен бир қудуқ ёнига ўтиб, унга туша бошладим, сўнг тупроқ билан ишқалай бошладим, токи у кетди. Кейин у зотнинг олдиларига келдим; Набий ﷺ мени кўрганларида: «Динининг яхшилиги билан қайтди; олий (мартаба) тавба қилди ва осмон нурини солди», дедилар.

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي اللَّيْثِ حَدَّثَنَا الْأَشْجَعِيُّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ يَعْلَى بْنِ مُرَّةَ الثَّقَفِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ عَلَيْهِ خَاتَمٌ مِنْ الذَّهَبِ عَظِيمٌ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتُزَكِّي هَذَا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا زَكَاةُ هَذَا فَلَمَّا أَدْبَرَ الرَّجُلُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَمْرَةٌ عَظِيمَةٌ عَلَيْهِ

Yaʼlo ibn Murra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺning huzurlariga bir kishi keldi, uning ustida katta oltin uzuk bor edi. Nabiy ﷺ unga: «Buning zakotini berasanmi?» dedilar. U: «Yo Rasululloh, buning zakoti nima?» dedi. Kishi orqasiga qaytib ketganida, Rasululloh ﷺ: «Uning ustida katta choʻgʻ (bor)», dedilar.Яъло ибн Мурра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺнинг ҳузурларига бир киши келди, унинг устида катта олтин узук бор эди. Набий ﷺ унга: «Бунинг закотини берасанми?» дедилар. У: «Ё Расулуллоҳ, бунинг закоти нима?» деди. Киши орқасига қайтиб кетганида, Расулуллоҳ ﷺ: «Унинг устида катта чўғ (бор)», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ عَبْد اللَّهِ وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَفْصٍ عَنْ يَعْلَى بْنِ مُرَّةَ أَنَّهُكَانَ عِنْدَ زِيَادٍ جَالِسَا فَأُتِيَ بِرَجُلٍ شَهِدَ فَغَيَّرَ شَهَادَتَهُ فَقَالَ لَأَقْطَعَنَّ لِسَانَكَ فَقَالَ لَهُ يَعْلَى أَلَا أُحَدِّثُكَ حَدِيثًا سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَا تُمَثِّلُوا بِعِبَادِي قَالَ فَتَرَكَهُ

Yaʼlo ibn Murra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Ziyodning huzurida oʻtirgan edi. Guvohlik bergan, soʻng guvohligini oʻzgartirgan bir kishi keltirildi. (Ziyod): «Albatta, tilingni kesaman», dedi. Shunda Yaʼlo unga: «Senga Rasululloh ﷺdan eshitgan bir hadisimni aytib bermaymi? Men Rasululloh ﷺning: ‹Alloh azza va jalla: Mening bandalarimni maslakka solmanglar, dedi›, deganlarini eshitganman», dedi. (Roviy) aytdi: Shunda u uni qoʻyib yubordi.Яъло ибн Мурра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Зиёднинг ҳузурида ўтирган эди. Гувоҳлик берган, сўнг гувоҳлигини ўзгартирган бир киши келтирилди. (Зиёд): «Албатта, тилингни кесаман», деди. Шунда Яъло унга: «Сенга Расулуллоҳ ﷺдан эшитган бир ҳадисимни айтиб бермайми? Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Аллоҳ азза ва жалла: Менинг бандаларимни маслакка солманглар, деди›, деганларини эшитганман», деди. (Ровий) айтди: Шунда у уни қўйиб юборди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدٍ وَهُوَ أَبُو إِبْرَاهِيمَ الْمُعَقِّبُ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ يَعْنِي الْفَزَارِيَّ حَدَّثَنَا أَبُو يَعْفُورٍ عَنْ أَبِي ثَابِتٍ قَالَ سَمِعْتُ يَعْلَى بْنَ مُرَّةَ الثَّقَفِيَّ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ أَخَذَ أَرْضًا بِغَيْرِ حَقِّهَا كُلِّفَ أَنْ يَحْمِلَ تُرَابَهَا إِلَى الْمَحْشَرِ

Yaʼlo ibn Murra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday deganlarini eshitdim: «Kim bir yerni nohaq (haqsiz) olsa, uning tuprogʻini mahsharga koʻtarib kelishga majbur qilinadi», dedilar.Яъло ибн Мурра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай деганларини эшитдим: «Ким бир ерни ноҳақ (ҳақсиз) олса, унинг тупроғини маҳшарга кўтариб келишга мажбур қилинади», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ الْخُزَاعِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ بَهْدَلَةَ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي جُبَيْرَةَ عَنْ يَعْلَى بْنِ سِيَابَةَ قَالَكُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَسِيرٍ لَهُ فَأَرَادَ أَنْ يَقْضِيَ حَاجَةً فَأَمَرَ وَدْيَتَيْنِ فَانْضَمَّتْ إِحْدَاهُمَا إِلَى الْأُخْرَى ثُمَّ أَمَرَهُمَا فَرَجَعَتَا إِلَى مَنَابِتِهِمَا وَجَاءَ بَعِيرٌ فَضَرَبَ بِجِرَانِهِ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ جَرْجَرَ حَتَّى ابْتَلَّ مَا حَوْلَهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَدْرُونَ مَا يَقُولُ الْبَعِيرُ إِنَّهُ يَزْعُمُ أَنَّ صَاحِبَهُ يُرِيدُ نَحْرَهُ فَبَعَثَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَوَاهِبُهُ أَنْتَ لِي فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لِي مَالٌ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْهُ قَالَ اسْتَوْصِ بِهِ مَعْرُوفًا فَقَالَ لَا جَرَمَ لَا أُكْرِمُ مَالًا لِي كَرَامَتُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَأَتَى عَلَى قَبْرٍ يُعَذَّبُ صَاحِبُهُ فَقَالَ إِنَّهُ يُعَذَّبُ فِي غَيْرِ كَبِيرٍ فَأَمَرَ بِجَرِيدَةٍ فَوُضِعَتْ عَلَى قَبْرِهِ فَقَالَ عَسَى أَنْ يُخَفَّفَ عَنْهُ مَا دَامَتْ رَطْبَةً

Yaʼlo ibn Siyaba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men bir yurishda Nabiy ﷺ bilan birga edim. U zot hojatlarini oʻtamoqchi boʻldilar va ikki xurmo daraxtchasiga buyurdilar, shunda ularning biri ikkinchisiga qoʻshildi. Soʻng ularga (yana) buyurdilar, ikkovi oʻsgan joylariga qaytdi. Soʻng bir tuya kelib, koʻkragini yerga urdi, keyin shunday boʻkirdiki, hatto atrofidagi (yer) hoʻl boʻlib ketdi. Nabiy ﷺ: «Tuya nima deyayotganini bilasizlarmi? U egasi uni soʻymoqchi ekanini aytmoqda», dedilar. Shunda Nabiy ﷺ uning (egasiga) odam yubordilar va: «Uni menga hadya qilasanmi?» dedilar. U: «Yo Rasululloh, menda undan koʻra suyukliroq mol yoʻq», dedi. U zot: «Unga yaxshi muomala qil», dedilar. U: «Shubhasiz, endi men hech bir molimni undan koʻra koʻproq hurmat qilmayman, yo Rasululloh», dedi. Yana u zot egasi azoblanayotgan bir qabr yoniga keldilar va: «Albatta, u katta boʻlmagan (bir ish) sababli azoblanmoqda», dedilar. Soʻng bir hoʻl xurmo shoxini buyurdilar, u qabrning ustiga qoʻyildi. U zot: «Bu hoʻl turgan ekan, (azob) undan yengillatilsa, ajab emas», dedilar.Яъло ибн Сияба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен бир юришда Набий ﷺ билан бирга эдим. У зот ҳожатларини ўтамоқчи бўлдилар ва икки хурмо дарахтчасига буюрдилар, шунда уларнинг бири иккинчисига қўшилди. Сўнг уларга (яна) буюрдилар, иккови ўсган жойларига қайтди. Сўнг бир туя келиб, кўкрагини ерга урди, кейин шундай бўкирдики, ҳатто атрофидаги (ер) ҳўл бўлиб кетди. Набий ﷺ: «Туя нима деяётганини биласизларми? У эгаси уни сўймоқчи эканини айтмоқда», дедилар. Шунда Набий ﷺ унинг (эгасига) одам юбордилар ва: «Уни менга ҳадя қиласанми?» дедилар. У: «Ё Расулуллоҳ, менда ундан кўра суюклироқ мол йўқ», деди. У зот: «Унга яхши муомала қил», дедилар. У: «Шубҳасиз, энди мен ҳеч бир молимни ундан кўра кўпроқ ҳурмат қилмайман, ё Расулуллоҳ», деди. Яна у зот эгаси азобланаётган бир қабр ёнига келдилар ва: «Албатта, у катта бўлмаган (бир иш) сабабли азобланмоқда», дедилар. Сўнг бир ҳўл хурмо шохини буюрдилар, у қабрнинг устига қўйилди. У зот: «Бу ҳўл турган экан, (азоб) ундан енгиллатилса, ажаб эмас», дедилар.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ عَاصِمِ بْنِ بَهْدَلَةَ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي جُبَيْرَةَ عَنْ يَعْلَى بْنِ سِيَابَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ بِقَبْرٍ فَقَالَ إِنَّ صَاحِبَ هَذَا الْقَبْرِ يُعَذَّبُ فِي غَيْرِ كَبِيرٍ ثُمَّ دَعَا بِجَرِيدَةٍ فَوَضَعَهَا عَلَى قَبْرِهِ فَقَالَ لَعَلَّهُ أَنْ يُخَفَّفَ عَنْهُ مَا دَامَتْ رَطْبَةً

Yaʼlo ibn Siyaba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ bir qabr yonidan oʻtdilar va: «Albatta, mana bu qabrning egasi katta boʻlmagan (bir ish) sababli azoblanmoqda», dedilar. Soʻng bir hoʻl xurmo shoxini keltirtirib, uni qabrning ustiga qoʻydilar va: «Bu hoʻl turgan ekan, (azob) undan yengillatilsa, ajab emas», dedilar.Яъло ибн Сияба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ бир қабр ёнидан ўтдилар ва: «Албатта, мана бу қабрнинг эгаси катта бўлмаган (бир иш) сабабли азобланмоқда», дедилар. Сўнг бир ҳўл хурмо шохини келтиртириб, уни қабрнинг устига қўйдилар ва: «Бу ҳўл турган экан, (азоб) ундан енгиллатилса, ажаб эмас», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ خُثَيْمٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي رَاشِدٍ عَنْ يَعْلَى الْعَامِرِيِّ أَنَّهُخَرَجَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى طَعَامٍ دُعُوا لَهُ قَالَ فَاسْتَمْثَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ عَفَّانُ قَالَ وُهَيْبٌ فَاسْتَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَامَ الْقَوْمِ وَحُسَيْنٌ مَعَ غِلْمَانٍ يَلْعَبُ فَأَرَادَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَأْخُذَهُ قَالَ فَطَفِقَ الصَّبِيُّ هَاهُنَا مَرَّةً وَهَاهُنَا مَرَّةً فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُضَاحِكُهُ حَتَّى أَخَذَهُ قَالَ فَوَضَعَ إِحْدَى يَدَيْهِ تَحْتَ قَفَاهُ وَالْأُخْرَى تَحْتَ ذَقْنِهِ فَوَضَعَ فَاهُ عَلَى فِيهِ فَقَبَّلَهُ وَقَالَ حُسَيْنٌ مِنِّي وَأَنَا مِنْ حُسَيْنٍ أَحَبَّ اللَّهُ مَنْ أَحَبَّ حُسَيْنًا حُسَيْنٌ سِبْطٌ مِنْ الْأَسْبَاطِ

Yaʼlo al-Omiriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Rasululloh ﷺ bilan birga oʻzlari taklif qilingan bir taomga chiqdi. (Yaʼlo) aytdi: Rasululloh ﷺ qavmning oldiga chiqdilar, Husayn esa bolalar bilan oʻynab yurgan edi. Rasululloh ﷺ uni ushlamoqchi boʻldilar. (Yaʼlo) aytdi: Bola goh u yoqqa, goh bu yoqqa qocha boshladi, Rasululloh ﷺ esa uni kuldirib turdilar, nihoyat uni ushlab oldilar. (Yaʼlo) aytdi: Soʻng bir qoʻllarini uning ensasi ostiga, ikkinchisini iyagi ostiga qoʻydilar va ogʻizlarini uning ogʻziga qoʻyib, uni oʻpdilar hamda: «Husayn mendan, men Husayndanman. Husaynni sevgan kishini Alloh sevsin. Husayn nabiralardan bir nabiradir», dedilar.Яъло ал-Омирий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Расулуллоҳ ﷺ билан бирга ўзлари таклиф қилинган бир таомга чиқди. (Яъло) айтди: Расулуллоҳ ﷺ қавмнинг олдига чиқдилар, Ҳусайн эса болалар билан ўйнаб юрган эди. Расулуллоҳ ﷺ уни ушламоқчи бўлдилар. (Яъло) айтди: Бола гоҳ у ёққа, гоҳ бу ёққа қоча бошлади, Расулуллоҳ ﷺ эса уни кулдириб турдилар, ниҳоят уни ушлаб олдилар. (Яъло) айтди: Сўнг бир қўлларини унинг энсаси остига, иккинчисини ияги остига қўйдилар ва оғизларини унинг оғзига қўйиб, уни ўпдилар ҳамда: «Ҳусайн мендан, мен Ҳусайнданман. Ҳусайнни севган кишини Аллоҳ севсин. Ҳусайн набиралардан бир набирадир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ خُثَيْمٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي رَاشِدٍ عَنْ يَعْلَى الْعَامِرِيِّ أَنَّهُجَاءَ حَسَنٌ وَحُسَيْنٌ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُمَا يَسْتَبِقَانِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَضَمَّهُمَا إِلَيْهِ وَقَالَ إِنَّ الْوَلَدَ مَبْخَلَةٌ مَجْبَنَةٌ وَإِنَّ آخِرَ وَطْأَةٍ وَطِئَهَا الرَّحْمَنُ عَزَّ وَجَلَّ بِوَجٍّ

Yaʼlo al-Omiriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Hasan va Husayn (roziyallohu anhumo) yugurishib Rasululloh ﷺ huzuriga kelishdi. U zot ularni bagʻriga bosdilar va: «Albatta, farzand baxillik va qoʻrqoqlik sababidir. Va albatta, Rahmon azza va jalla bosgan oxirgi qadam Vajda boʻldi», dedilar.Яъло ал-Омирий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ҳасан ва Ҳусайн (розияллоҳу анҳумо) югуришиб Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига келишди. У зот уларни бағрига босдилар ва: «Албатта, фарзанд бахиллик ва қўрқоқлик сабабидир. Ва албатта, Раҳмон азза ва жалла босган охирги қадам Важда бўлди», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ يَعْلَى بْنِ مُرَّةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ أَتَتْهُ امْرَأَةٌ بِابْنٍ لَهَا قَدْ أَصَابَهُ لَمَمٌ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْرُجْ عَدُوَّ اللَّهِ أَنَا رَسُولُ اللَّهِ قَالَ فَبَرَأَ فَأَهْدَتْ لَهُ كَبْشَيْنِ وَشَيْئًا مِنْ أَقِطٍ وَسَمْنٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا يَعْلَى خُذْ الْأَقِطَ وَالسَّمْنَ وَخُذْ أَحَدَ الْكَبْشَيْنِ وَرُدَّ عَلَيْهَا الْآخَرَو قَالَ وَكِيعٌ مَرَّةً عَنْ أَبِيهِ وَلَمْ يَقُلْ يَا يَعْلَى

Yaʼlo ibn Murra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladiki, u zotning huzurlariga bir ayol tutqanoq boʻlgan oʻgʻli bilan keldi. Shunda Nabiy ﷺ unga: «Chiq, ey Allohning dushmani! Men Allohning Rasuliman», dedilar. (Roviy) aytdi: Bas, u sogʻayib ketdi. Ayol u zotga ikkita qoʻchqor, bir oz quritilgan qatiq va sariyogʻ hadya qildi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ey Yaʼlo, qatiq bilan sariyogʻni ol, ikki qoʻchqorning birini ham ol, ikkinchisini ayolga qaytar», dedilar. Vakiʼ bir marta: «Otasidan», dedi va: «Ey Yaʼlo», demadi.Яъло ибн Мурра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қиладики, у зотнинг ҳузурларига бир аёл тутқаноқ бўлган ўғли билан келди. Шунда Набий ﷺ унга: «Чиқ, эй Аллоҳнинг душмани! Мен Аллоҳнинг Расулиман», дедилар. (Ровий) айтди: Бас, у соғайиб кетди. Аёл у зотга иккита қўчқор, бир оз қуритилган қатиқ ва сариёғ ҳадя қилди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Яъло, қатиқ билан сариёғни ол, икки қўчқорнинг бирини ҳам ол, иккинчисини аёлга қайтар», дедилар. Вакиъ бир марта: «Отасидан», деди ва: «Эй Яъло», демади.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ يَعْلَى بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَكُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَنَزَلَ مَنْزِلًا فَقَالَ لِيَ ائْتِ تِلْكَ الْأَشَاءَتَيْنِ فَقُلْ لَهُمَا إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُكُمَا أَنْ تَجْتَمِعَا فَأَتَيْتُهُمَا فَقُلْتُ لَهُمَا ذَلِكَ فَوَثَبَتْ إِحْدَاهُمَا إِلَى الْأُخْرَى فَاجْتَمَعَتَا فَخَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَتَرَ بِهِمَا فَقَضَى حَاجَتَهُ ثُمَّ وَثَبَتْ كُلُّ وَاحِدَةٍ مِنْهُمَا إِلَى مَكَانِهَا

Yaʼlo ibn Murra otasidan (roziyallohu anhu) rivoyat qiladi: Men bir safarda Nabiy ﷺ bilan birga edim. U zot bir manzilga qoʻndilar va menga: «Ana u ikki xurmo daraxtchasining oldiga borib, ularga: ‹Albatta, Rasululloh ﷺ sizlarga birlashishni buyurmoqda›, deb ayt», dedilar. Men ularning oldiga borib, shuni aytdim. Shunda ularning biri ikkinchisiga sakrab, ikkovi birlashdi. Nabiy ﷺ chiqib, ular bilan toʻsilib, hojatlarini oʻtadilar. Soʻng ularning har biri oʻz joyiga sakrab qaytdi.Яъло ибн Мурра отасидан (розияллоҳу анҳу) ривоят қилади: Мен бир сафарда Набий ﷺ билан бирга эдим. У зот бир манзилга қўндилар ва менга: «Ана у икки хурмо дарахтчасининг олдига бориб, уларга: ‹Албатта, Расулуллоҳ ﷺ сизларга бирлашишни буюрмоқда›, деб айт», дедилар. Мен уларнинг олдига бориб, шуни айтдим. Шунда уларнинг бири иккинчисига сакраб, иккови бирлашди. Набий ﷺ чиқиб, улар билан тўсилиб, ҳожатларини ўтадилар. Сўнг уларнинг ҳар бири ўз жойига сакраб қайтди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَفْصٍ عَنْ يَعْلَى بْنِ مُرَّةَ الثَّقَفِيِّ قَالَثَلَاثَةُ أَشْيَاءَ رَأَيْتُهُنَّ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَا نَحْنُ نَسِيرُ مَعَهُ إِذْ مَرَرْنَا بِبَعِيرٍ يُسْنَى عَلَيْهِ فَلَمَّا رَآهُ الْبَعِيرُ جَرْجَرَ وَوَضَعَ جِرَانَهُ فَوَقَفَ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَيْنَ صَاحِبُ هَذَا الْبَعِيرِ فَجَاءَ فَقَالَ بِعْنِيهِ فَقَالَ لَا بَلْ أَهَبُهُ لَكَ فَقَالَ لَا بِعْنِيهِ قَالَ لَا بَلْ أَهَبُهُ لَكَ وَإِنَّهُ لِأَهْلِ بَيْتٍ مَا لَهُمْ مَعِيشَةٌ غَيْرُهُ قَالَ أَمَا إِذْ ذَكَرْتَ هَذَا مِنْ أَمْرِهِ فَإِنَّهُ شَكَا كَثْرَةَ الْعَمَلِ وَقِلَّةَ الْعَلَفِ فَأَحْسِنُوا إِلَيْهِ قَالَ ثُمَّ سِرْنَا فَنَزَلْنَا مَنْزِلًا فَنَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَتْ شَجَرَةٌ تَشُقُّ الْأَرْضَ حَتَّى غَشِيَتْهُ ثُمَّ رَجَعَتْ إِلَى مَكَانِهَا فَلَمَّا اسْتَيْقَظَ ذَكَرْتُ لَهُ فَقَالَ هِيَ شَجَرَةٌ اسْتَأْذَنَتْ رَبَّهَا عَزَّ وَجَلَّ أَنْ تُسَلِّمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَذِنَ لَهَا قَالَ ثُمَّ سِرْنَا فَمَرَرْنَا بِمَاءٍ فَأَتَتْهُ امْرَأَةٌ بِابْنٍ لَهَا بِهِ جِنَّةٌ فَأَخَذَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَنْخَرِهِ فَقَالَ اخْرُجْ إِنِّي مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ قَالَ ثُمَّ سِرْنَا فَلَمَّا رَجَعْنَا مِنْ سَفَرِنَا مَرَرْنَا بِذَلِكَ الْمَاءِ فَأَتَتْهُ الْمَرْأَةُ بِجَزُورٍ وَلَبَنٍ فَأَمَرَهَا أَنْ تَرُدَّ الْجَزُورَ وَأَمَرَ أَصْحَابَهُ فَشَرِبَ مِنْ اللَّبَنِ فَسَأَلَهَا عَنْ الصَّبِيِّ فَقَالَتْ وَالَّذِي بَعَثَكَ

Yaʼlo ibn Murra as-Saqafiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺdan koʻrgan uch narsam bor. Biz u zot bilan yurib borardik, shu payt suv tortishda ishlatilayotgan bir tuyaning yonidan oʻtdik. Tuya u zotni koʻrgach, boʻkirib boʻynini yerga qoʻydi. Nabiy ﷺ uning oldida toʻxtab: «Bu tuyaning egasi qani?» dedilar. Egasi kelgach, u zot: «Buni menga sotgin», dedilar. U: «Yoʻq, balki uni sizga hadya qilaman», dedi. U zot: «Yoʻq, uni menga sotgin», dedilar. U: «Yoʻq, balki uni sizga hadya qilaman; u shunday bir xonadonnikiki, ulardan boshqa tirikchilik vositasi yoʻq», dedi. U zot: «Uning ahvolidan shuni zikr qilar ekansan, bilginki, u ishning koʻpligidan va yemning ozligidan shikoyat qildi; unga yaxshi muomala qilinglar», dedilar. (Yaʼlo) aytdi: Soʻng yoʻlga tushdik va bir manzilga qoʻndik. Nabiy ﷺ uxladilar. Shu payt bir daraxt yerni yorib kelib u zotni oʻrab oldi, soʻng oʻz oʻrniga qaytdi. U zot uygʻonganlarida buni u zotga aytdim. U zot: «U bir daraxt boʻlib, Rasululloh ﷺga salom berishga Robbi azza va jalladan izn soʻradi, U ham unga izn berdi», dedilar. (Yaʼlo) aytdi: Soʻng yoʻlga tushdik va bir suvning yonidan oʻtdik. Bir ayol jinni oʻgʻlini olib u zotning oldilariga keldi. Nabiy ﷺ uning burnidan tutib: «Chiq! Men Muhammad, Allohning Rasuliman», dedilar. (Yaʼlo) aytdi: Soʻng yoʻlga tushdik. Safarimizdan qaytganimizda oʻsha suvning yonidan oʻtdik. Ayol u zotga bir tuya va sut olib keldi. U zot unga tuyani qaytarishga buyurdilar, sahobalariga esa (sutni) buyurdilar va oʻzlari sutdan ichdilar. Soʻng ayoldan bola haqida soʻradilar. Ayol: «Seni yuborgan Zotga qasamki...»Яъло ибн Мурра ас-Сақафий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺдан кўрган уч нарсам бор. Биз у зот билан юриб борардик, шу пайт сув тортишда ишлатилаётган бир туянинг ёнидан ўтдик. Туя у зотни кўргач, бўкириб бўйнини ерга қўйди. Набий ﷺ унинг олдида тўхтаб: «Бу туянинг эгаси қани?» дедилар. Эгаси келгач, у зот: «Буни менга сотгин», дедилар. У: «Йўқ, балки уни сизга ҳадя қиламан», деди. У зот: «Йўқ, уни менга сотгин», дедилар. У: «Йўқ, балки уни сизга ҳадя қиламан; у шундай бир хонадонникики, улардан бошқа тирикчилик воситаси йўқ», деди. У зот: «Унинг аҳволидан шуни зикр қилар экансан, билгинки, у ишнинг кўплигидан ва емнинг озлигидан шикоят қилди; унга яхши муомала қилинглар», дедилар. (Яъло) айтди: Сўнг йўлга тушдик ва бир манзилга қўндик. Набий ﷺ ухладилар. Шу пайт бир дарахт ерни ёриб келиб у зотни ўраб олди, сўнг ўз ўрнига қайтди. У зот уйғонганларида буни у зотга айтдим. У зот: «У бир дарахт бўлиб, Расулуллоҳ ﷺга салом беришга Робби азза ва жалладан изн сўради, У ҳам унга изн берди», дедилар. (Яъло) айтди: Сўнг йўлга тушдик ва бир сувнинг ёнидан ўтдик. Бир аёл жинни ўғлини олиб у зотнинг олдиларига келди. Набий ﷺ унинг бурнидан тутиб: «Чиқ! Мен Муҳаммад, Аллоҳнинг Расулиман», дедилар. (Яъло) айтди: Сўнг йўлга тушдик. Сафаримиздан қайтганимизда ўша сувнинг ёнидан ўтдик. Аёл у зотга бир туя ва сут олиб келди. У зот унга туяни қайтаришга буюрдилар, саҳобаларига эса (сутни) буюрдилар ва ўзлари сутдан ичдилар. Сўнг аёлдан бола ҳақида сўрадилар. Аёл: «Сени юборган Зотга қасамки...»

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا إِسْرَائِيلُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَعْلَى عَنْ جَدَّتِهِ حُكَيْمَةَ عَنْ أَبِيهَا يَعْلَى قَالَ يَزِيدُ فِيمَا يَرْوِي يَعْلَى بْنُ مُرَّةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ الْتَقَطَ لُقَطَةً يَسِيرَةً دِرْهَمًا أَوْ حَبْلًا أَوْ شِبْهَ ذَلِكَ فَلْيُعَرِّفْهُ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ فَإِنْ كَانَ فَوْقَ ذَلِكَ فَلْيُعَرِّفْهُ سِتَّةَ أَيَّامٍ

Yaʼlo ibn Murra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim arzimas bir luqta — bir dirham yoki bir arqon yoxud shunga oʻxshash narsani topib olsa, uni uch kun eʼlon qilsin. Agar bundan ortiq (qiymatli) boʻlsa, uni olti kun eʼlon qilsin», dedilar.Яъло ибн Мурра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким арзимас бир луқта — бир дирҳам ёки бир арқон ёхуд шунга ўхшаш нарсани топиб олса, уни уч кун эълон қилсин. Агар бундан ортиқ (қийматли) бўлса, уни олти кун эълон қилсин», дедилар.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي عَمْرَةَ عَنْ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ يَعْلَى قَالَمَا أَظُنُّ أَنَّ أَحَدًا مِنْ النَّاسِ رَأَى مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا دُونَ مَا رَأَيْتُ فَذَكَرَ أَمْرَ الصَّبِيِّ وَالنَّخْلَتَيْنِ وَأَمْرَ الْبَعِيرِ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ مَا لِبَعِيرِكَ يَشْكُوكَ زَعَمَ أَنَّكَ سَانِيهِ حَتَّى إِذَا كَبُرَ تُرِيدُ أَنْ تَنْحَرَهُ قَالَ صَدَقْتَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ نَبِيًّا قَدْ أَرَدْتُ ذَلِكَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَا أَفْعَلُ

Yaʼlo (ibn Murra) (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Odamlardan biror kishi Rasululloh ﷺdan men koʻrgan (narsa)dan koʻprogʻini koʻrgan deb oʻylamayman — deb bola voqeasini, ikki xurmo daraxti voqeasini va tuya voqeasini zikr qildi. Faqat u (bunda) shunday dedi: U zot: «Tuyangga nima boʻlgan, u sendan shikoyat qilmoqda; u sen bilan suv tortarkansan, u qariganida esa uni soʻymoqchi ekansan, deb daʼvo qilmoqda», dedilar. U: «Rost aytdingiz. Sizni haq bilan nabiy qilib yuborgan Zotga qasamki, men buni koʻzlagan edim. Sizni haq bilan yuborgan Zotga qasamki, endi buni qilmayman», dedi.Яъло (ибн Мурра) (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Одамлардан бирор киши Расулуллоҳ ﷺдан мен кўрган (нарса)дан кўпроғини кўрган деб ўйламайман — деб бола воқеасини, икки хурмо дарахти воқеасини ва туя воқеасини зикр қилди. Фақат у (бунда) шундай деди: У зот: «Туянгга нима бўлган, у сендан шикоят қилмоқда; у сен билан сув тортаркансан, у қариганида эса уни сўймоқчи экансан, деб даъво қилмоқда», дедилар. У: «Рост айтдингиз. Сизни ҳақ билан набий қилиб юборган Зотга қасамки, мен буни кўзлаган эдим. Сизни ҳақ билан юборган Зотга қасамки, энди буни қилмайман», деди.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ عَنْ يَعْلَى بْنِ مُرَّةَ الثَّقَفِيِّ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَا تُمَثِّلُوا بِعِبَادِي

Yaʼlo ibn Murra as-Saqafiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday deganlarini eshitdim: «Alloh azza va jalla aytdi: ‹Bandalarimni maslah qilmanglar›», dedilar.Яъло ибн Мурра ас-Сақафий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай деганларини эшитдим: «Аллоҳ азза ва жалла айтди: ‹Бандаларимни маслаҳ қилманглар›», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا أَبُو يَعْفُورٍ عَبْدُ الَّرحْمَنِ جَدِّي حَدَّثَنَا أَبُو ثَابِتٍ قَالَ سَمِعْتُ يَعْلَى بْنَ مُرَّةَ الثَّقَفِيَّ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ أَخَذَ أَرْضًا بِغَيْرِ حَقِّهَا كُلِّفَ أَنْ يَحْمِلَ تُرَابَهَا إِلَى الْمَحْشَرِ

Yaʼlo ibn Murra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday deganlarini eshitdim: «Kim bir yerni nohaq olsa, qiyomatda uning tuprogʻini mahsharga koʻtarib kelishga majbur qilinadi», dedilar.Яъло ибн Мурра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай деганларини эшитдим: «Ким бир ерни ноҳақ олса, қиёматда унинг тупроғини маҳшарга кўтариб келишга мажбур қилинади», дедилар.

حَدَّثَنَا عُبَيْدَةُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنِي عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ عَنْ رَجُلٍ يُقَالُ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حَفْصٍ عَنْ يَعْلَى بْنِ مُرَّةَ قَالَرَآنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مُتَخَلِّقٌ بِخَلُوقٍ فَقَالَ لِي يَا يَعْلَى مَا هَذَا الْخَلُوقُ أَلَكَ امْرَأَةٌ قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ فَاذْهَبْ فَاغْسِلْهُ عَنْكَ ثُمَّ اغْسِلْهُ ثُمَّ اغْسِلْهُ وَلَا تَعُدْ

Yaʼlo ibn Murra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ meni xaluq surtgan holda koʻrib qoldilar va menga: «Ey Yaʼlo, bu xaluq nima? Xotining bormi?» dedilar. Men: «Yoʻq», dedim. U zot: «Bor, uni oʻzingdan yuvib tashla, soʻng yuv, soʻng yuv va boshqa qaytarma», dedilar.Яъло ибн Мурра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ мени халуқ суртган ҳолда кўриб қолдилар ва менга: «Эй Яъло, бу халуқ нима? Хотининг борми?» дедилар. Мен: «Йўқ», дедим. У зот: «Бор, уни ўзингдан ювиб ташла, сўнг юв, сўнг юв ва бошқа қайтарма», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ زَائِدَةَ عَنْ الرَّبِيعِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَيْمَنَ بْنِ نَابِلٍ عَنْ يَعْلَى بْنِ مُرَّةَ قَالَسَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ أَيُّمَا رَجُلٍ ظَلَمَ شِبْرًا مِنْ الْأَرْضِ كَلَّفَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يَحْفِرَهُ حَتَّى يَبْلُغَ آخِرَ سَبْعِ أَرَضِينَ ثُمَّ يُطَوَّقَهُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ النَّاسِ

Yaʼlo ibn Murra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday deganlarini eshitdim: «Qaysi bir kishi bir qarich yerga zulm qilsa, aziz va jalil Alloh unga oʻsha yerni yetti qavat yerning oxiriga yetguncha qazishni yuklaydi, soʻngra odamlar orasida hukm chiqarilgunicha, qiyomat kunigacha uni boʻyniga taqib qoʻyadi», dedilar.Яъло ибн Мурра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай деганларини эшитдим: «Қайси бир киши бир қарич ерга зулм қилса, азиз ва жалил Аллоҳ унга ўша ерни етти қават ернинг охирига етгунча қазишни юклайди, сўнгра одамлар орасида ҳукм чиқарилгунича, қиёмат кунигача уни бўйнига тақиб қўяди», дедилар.

حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا حَفْصِ بْنَ عَمْرٍو أَوْ أَبَا عَمْرِو بْنَ حَفْصٍ الثَّقَفِيَّ قَالَ سَمِعْتُ يَعْلَى بْنَ مُرَّةَ الثَّقَفِيَّ قَالَرَآنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُخَلَّقًا فَقَالَ أَلَكَ امْرَأَةٌ قُلْتُ لَا قَالَ اغْسِلْهُ ثُمَّ اغْسِلْهُ ثُمَّ اغْسِلْهُ وَلَا تَعُدْ

Yaʼlo ibn Murra as-Saqafiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ meni xaluq surtgan holda koʻrdilar va: «Xotining bormi?» dedilar. Men: «Yoʻq», dedim. U zot: «Uni yuv, soʻng yuv, soʻng yuv va boshqa qaytarma», dedilar.Яъло ибн Мурра ас-Сақафий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ мени халуқ суртган ҳолда кўрдилар ва: «Хотининг борми?» дедилар. Мен: «Йўқ», дедим. У зот: «Уни юв, сўнг юв, сўнг юв ва бошқа қайтарма», дедилар.

حَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ مَيْمُونِ بْنِ الرَّمَّاحِ عَنْ أَبِي سَهْلٍ كَثِيرِ بْنِ زِيَادٍ الْبَصْرِيِّ عَنْ عَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ بْنِ يَعْلَى بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْتَهَى إِلَى مَضِيقٍ هُوَ وَأَصْحَابُهُ وَهُوَ عَلَى رَاحِلَتِهِ وَالسَّمَاءُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَالْبَلَّةُ مِنْ أَسْفَلَ مِنْهُمْ فَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَأَمَرَ الْمُؤَذِّنَ فَأَذَّنَ وَأَقَامَ ثُمَّ تَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى رَاحِلَتِهِ فَصَلَّى بِهِمْ يُومِئُ إِيمَاءً يَجْعَلُ السُّجُودَ أَخْفَضَ مِنْ الرُّكُوعِ أَوْ يَجْعَلُ سُجُودَهُ أَخْفَضَ مِنْ رُكُوعِهِ

Yaʼlo ibn Murra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ashoblari bilan bir tor joyga yetib keldilar; u zot ulovlari ustida edilar, ustlaridan osmon yomgʻir quyar, ostlari esa hoʻl edi. Namoz vaqti kirganda u zot muazzinga buyurdilar, u azon aytdi va iqomat qildi. Soʻng Rasululloh ﷺ ulovlari ustida oldinga oʻtib, ularga imom boʻlib namoz oʻqidilar; ishora bilan qilib, sajdani rukuʼdan pastroq qildilar.Яъло ибн Мурра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ашоблари билан бир тор жойга етиб келдилар; у зот уловлари устида эдилар, устларидан осмон ёмғир қуяр, остлари эса ҳўл эди. Намоз вақти кирганда у зот муаззинга буюрдилар, у азон айтди ва иқомат қилди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ уловлари устида олдинга ўтиб, уларга имом бўлиб намоз ўқидилар; ишора билан қилиб, саждани рукуъдан пастроқ қилдилар.