حَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ مَيْمُونِ بْنِ الرَّمَّاحِ عَنْ أَبِي سَهْلٍ كَثِيرِ بْنِ زِيَادٍ الْبَصْرِيِّ عَنْ عَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ بْنِ يَعْلَى بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْتَهَى إِلَى مَضِيقٍ هُوَ وَأَصْحَابُهُ وَهُوَ عَلَى رَاحِلَتِهِ وَالسَّمَاءُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَالْبَلَّةُ مِنْ أَسْفَلَ مِنْهُمْ فَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَأَمَرَ الْمُؤَذِّنَ فَأَذَّنَ وَأَقَامَ ثُمَّ تَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى رَاحِلَتِهِ فَصَلَّى بِهِمْ يُومِئُ إِيمَاءً يَجْعَلُ السُّجُودَ أَخْفَضَ مِنْ الرُّكُوعِ أَوْ يَجْعَلُ سُجُودَهُ أَخْفَضَ مِنْ رُكُوعِهِ
Yaʼlo ibn Murra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ashoblari bilan bir tor joyga yetib keldilar; u zot ulovlari ustida edilar, ustlaridan osmon yomgʻir quyar, ostlari esa hoʻl edi. Namoz vaqti kirganda u zot muazzinga buyurdilar, u azon aytdi va iqomat qildi. Soʻng Rasululloh ﷺ ulovlari ustida oldinga oʻtib, ularga imom boʻlib namoz oʻqidilar; ishora bilan qilib, sajdani rukuʼdan pastroq qildilar.Яъло ибн Мурра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ашоблари билан бир тор жойга етиб келдилар; у зот уловлари устида эдилар, устларидан осмон ёмғир қуяр, остлари эса ҳўл эди. Намоз вақти кирганда у зот муаззинга буюрдилар, у азон айтди ва иқомат қилди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ уловлари устида олдинга ўтиб, уларга имом бўлиб намоз ўқидилар; ишора билан қилиб, саждани рукуъдан пастроқ қилдилар.