حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ الْعَدَوِيِّ عَنْ خَالِدِ بْنِ عُمَيْرٍ رَجُلٍ مِنْهُمْ قَالَ سَمِعْتُ عُتْبَةَ بْنَ غَزْوَانَ يَقُولُلَقَدْ رَأَيْتُنِي سَابِعَ سَبْعَةٍ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا لَنَا طَعَامٌ إِلَّا وَرَقُ الْخِبَّةِ حَتَّى قَرِحَتْ أَشْدَاقُنَا
Utba ibn Gʻazvon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men oʻzimni Rasululloh ﷺ bilan birga boʻlgan yetti kishining yettinchisi sifatida koʻrgan edim — bizning taomimiz xibba bargidan boshqa narsa emas edi, hatto ogʻiz chetlarimiz yara boʻlib ketardi».Утба ибн Ғазвон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен ўзимни Расулуллоҳ ﷺ билан бирга бўлган етти кишининг еттинчиси сифатида кўрган эдим — бизнинг таомимиз хибба баргидан бошқа нарса эмас эди, ҳатто оғиз четларимиз яра бўлиб кетарди».