حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ إِسْحَاقَ بْنَ سُوَيْدٍ قَالَ سَمِعْتُ مُطَرِّفَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الشِّخِّيرِ يُحَدِّثُ عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَكَانَ بِالْكُوفَةِ أَمِيرٌ قَالَ فَخَطَبَ يَوْمًا فَقَالَ إِنَّ فِي إِعْطَاءِ هَذَا الْمَالِ فِتْنَةً وَفِي إِمْسَاكِهِ فِتْنَةً وَبِذَلِكَ قَامَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي خُطْبَتِهِ حَتَّى فَرَغَ ثُمَّ نَزَلَ
Nabiy ﷺning sahobalaridan bir kishi aytdi: Kufada bir amir bor edi. U bir kuni xutba qilib: «Albatta, bu molni berishda ham fitna bor, uni ushlab qolishda ham fitna bor. Allohning Rasuli ﷺ ham oʻz xutbalarida shu bilan turganlar», dedi. Nihoyat (xutbani) tugatdi, soʻng (minbardan) tushdi.Набий ﷺнинг саҳобаларидан бир киши айтди: Куфада бир амир бор эди. У бир куни хутба қилиб: «Албатта, бу молни беришда ҳам фитна бор, уни ушлаб қолишда ҳам фитна бор. Аллоҳнинг Расули ﷺ ҳам ўз хутбаларида шу билан турганлар», деди. Ниҳоят (хутбани) тугатди, сўнг (минбардан) тушди.