حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنَا حَرِيزٌ عَنْ شُرَحْبِيلَ ابْنِ شُفْعَةَ قَالَ سَمِعْتُ عُتْبَةَ بْنَ عَبْدٍ السُّلَمِيَّ أَنَّهُسَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ عَبْدٍ يَمُوتُ لَهُ ثَلَاثَةٌ مِنْ الْوَلَدِ لَمْ يَبْلُغُوا الْحِنْثَ إِلَّا تَلَقَّوْهُ مِنْ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ الثَّمَانِيَةِ مِنْ أَيِّهَا شَاءَ دَخَلَ
Utba ibn Abd as-Sulamiy (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺning shunday deyotganlarini eshitdi: «Qaysi bir bandaning balogʻat yoshiga yetmagan uchta farzandi vafot etsa, ular albatta jannatning sakkiz eshigidan uni kutib oladilar; u qaysi birini xohlasa, oʻshanisidan kiradi».Утба ибн Абд ас-Суламий (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деётганларини эшитди: «Қайси бир банданинг балоғат ёшига етмаган учта фарзанди вафот этса, улар албатта жаннатнинг саккиз эшигидан уни кутиб оладилар; у қайси бирини хоҳласа, ўшанисидан киради».