حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ الْمُبَارَكِ حَدَّثَنَا ثَوْرُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عُمَيْرَةَ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النِّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَلَوْ أَنَّ عَبْدًا خَرَّ عَلَى وَجْهِهِ مِنْ يَوْمِ وُلِدَ إِلَى أَنْ يَمُوتَ هَرَمًا فِي طَاعَةِ اللَّهِ لَحَقَّرَهُ ذَلِكَ الْيَوْمَ وَلَوَدَّ أَنَّهُ يُرَدُّ إِلَى الدُّنْيَا كَيْمَا يَزْدَادَ مِنْ الْأَجْرِ وَالثَّوَابِ
Muhammad ibn Abu Umayra (roziyallohu anhu) — u Nabiy ﷺning sahobalaridan edi — aytdi: «Agar bir banda tugʻilgan kunidan qarib oʻlgunicha Allohga toat qilib yuzi bilan yiqilib yotsa ham, oʻsha kuni buni oz deb bilardi va ajr hamda savobini ziyoda qilish uchun dunyoga qaytarilishini orzu qilardi».Муҳаммад ибн Абу Умайра (розияллоҳу анҳу) — у Набий ﷺнинг саҳобаларидан эди — айтди: «Агар бир банда туғилган кунидан қариб ўлгунича Аллоҳга тоат қилиб юзи билан йиқилиб ётса ҳам, ўша куни буни оз деб биларди ва ажр ҳамда савобини зиёда қилиш учун дунёга қайтарилишини орзу қиларди».